Komende evenementen
di mei 22, 2018
Giro d'Italia
wo mei 23, 2018
Giro d'Italia
do mei 24, 2018
Giro d'Italia
vr mei 25, 2018
Giro d'Italia
za mei 26, 2018
Giro d'Italia
zo mei 27, 2018
Giro d'Italia
Login
Door hier in te loggen kom je op de Ledenpagina van STG Renkum/Heelsum



Banner

 

<<Terugijssplinters17nr2_300x450

Voorwoord  
De zomer (?) zit er weer op en de herfst is al begonnen.
De wisselende weersomstandigheden hebben hopelijk niet te veel invloed op conditie en instelling van de schaatstrainingsgroep R/H. Het bestuur biedt u al weer verschillende mogelijkheden om uw kwaliteiten te tonen.
U kunt komen bowlen, overdekt schaatsen of in de openlucht(Flevonice) en natuurlijk ook nog steeds fietsen. Om de schaatsspieren al wat op te warmen begint in oktober de indoortraining, terwijl Jan Overeem in november extra schaatslessen geeft in Nijmegen.
In deze ijssplinters veel aandacht voor de Weissensee. Van het verzorgen van het ijs tot aan het rijden over dat bevroren meer. Het bestuur hoopt dat we in het jaar van ons 20-jarig bestaan weer eens met een grote groep naar dat hooggelegen meer gaan. Meldt u aan.
Onze twee lange afstandfietsers zijn al weer enige tijd terug uit Rome. In dit blad wordt daar op verschillende wijzen aandacht aan besteed. Voor meer gedetailleerde informatie en vooral ook voor veel foto’s van hun tocht kunt u op onze website terecht.
En dan nu maar hopen op weer zo’n mooie winter; want driemaal is scheepsrecht. 

Hein Leveling 

 

 
Uw bijdragen, in welke vorm dan ook, voor het decembernummer van 2010 graag voor december bij de redactie inleveren. 

Van de voorzitter
Het is weer voorbij, die mooie zomer…
Over het weer hoeven we ons geen zorgen te maken als we het artikeltje verderop in dit nummer van de ijssplinters mogen geloven. Natuurlijk hadden we niet de illusie enige invloed te hebben maar een beetje hoop koesteren op een lekker lange winter met een mooie dikke laag zwart ijs op de plas kan wellicht wonderen verrichten. Sinds de re-integratie van het meest magische woordje van deze zomer, is het misschien aan te bevelen om, vlak voordat u ’s avonds de gordijnen sluit, een momentje naar de sterren te staren en u even te “focussen” op die koude wolkenloze nachten. Het hoeft natuurlijk niet de koudste winter van de eeuw te worden…maareh… we gaan gewoon voor een goede tweede plaats…!!! 

We maken ons, na het fietsgeweld van sommigen onder ons, weer op voor de nieuwe ronde; mountainbiken, zaaltrainingen en schaatsen op de baan. Dit jaar staat er weer een heleboel op het programma en belooft er een serieuze afvaardiging van de STG af te reizen naar de Weissensee om daar het geluk te beproeven op de 200 kilometer. De enthousiaste aanmeldingen tijdens de jaarvergadering beloven veel goeds en we verwachten dan ook een mooi blauw treintje op de woensdagavond en zaterdagochtend in het Triavium.  We hebben Jan Overeem vorig jaar reeds benaderd om een schaatsles te verzorgen op het Nijmeegse ijs en hopen dat het dit jaar doorgang kan vinden. Ook hebben we het voornemen om weer een uitstapje naar de vijf kilometerbaan van Biddinghuizen te maken. Om de spieren nog een beetje extra te prikkelen beginnen de schaatstrainingen in de zaal ook weer op de maandagavonden. Alle data en tijden vindt u weer op de activiteiten agenda van 2010/2011. 

Een extra uitje waarop ik u attent wil maken is het Bowlinguitstapje. Vorig jaar was de opkomst zo groot en leverde dit zulke positieve reacties op, dat we hebben besloten dit nogmaals te organiseren. We hopen dan ook dat u, aangetrokken door de gezelligheid van de afgelopen keer, wederom van de patij zult zijn en dat ook de mensen die er toen niet bij konden zijn, dit jaar wel zullen aanschuiven. Het zou mooi zijn wanneer we er allemaal bij konden zijn en zodoende blijk kunnen geven van het bijzondere karakter van deze schaatstrainingsgroep. 

En dan nu…snel verder lezen over allerlei avonturen en wetenswaardigheden en daarna;… focussen op een winterse winter met strak natuurijs. 

Een vrolijke groet van de voorzitter, 

Martin (Hiskemuller) 

Weissensee 2011
Een aantal leden van STG Renkum/Heelsum is voornemens om in 2011 deel te nemen aan de Alternatieve Elfstedentocht Weissensee.
We hebben besloten in de eerste week van dit twee weken durende evenement op woensdagochtend de 26ste januari  te zullen afreizen, de donderdag een proefrondje draaien en op de vrijdag deel zullen nemen aan de tweede (28ste januari) toertocht van de Alternatieve Elfstedentocht Weissensee. De zaterdagochtend de 29ste januari rijden we dan weer terug naar huis.
Hebt u belangstelling om hierin te participeren is het raadzaam om contact op te nemen met Martin Appelhof (telefoon: 06-46005070 of mail: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. ).
Om uzelf in te schrijven voor de 2de toertocht 2011 op de 28ste januari moet u ook lid worden van de stichting wintersporten. Dit kunt u doen door via de website www.mijn.weissensee.nl    

U komt dan op de beginpagina waarbij u zich via de kolom aan de linkerzijde van het scherm kunt aanmelden als nieuw lid. Daarna kunt u zich inschrijven voor de 2de toertocht op 28 januari 2011. U kunt dan ook kiezen voor de afstand die u van plan bent te rijden. Hiermee legt u zich niet vast. Als u zich opgeeft om 50 kilometer te schaatsen en u maakt toch de 200 binnen de daarvoor gestelde tijd vol, hebt ook u het volste recht op een fraai kruisje in uw prijzenkast.
Hoe meer STG-zielen, hoe meer vreugd…dus schroom niet en meld u aan!!! 

Gewapend ijs
Kenners van de schaatshistorie weten dat er in 1997, voorafgaand aan de 11 stedentocht, in Sneek ijstransplantatie is toegepast. Blokken ijs , die elders waren gezaagd werden met vrachtwagens naar Sneek gebracht om open plekken in de Noorderpoort op te vullen. Duikers van de brandweer hebben de ijsblokken in de grote wakken gepositioneerd. Na en paar nachten zware vorst ontstond een stabiele ijsvloer, die alleen nog wat moest worden afgevlakt. Zo ontstond een stevige ijsvloer, die op 4 januari 1997 duizenden deelnemers kon dragen. 
Op de Weissensee heeft men ook problemen met ijsvorming onder de brug. Om vorstschade aan de middelste brugpeilers te voorkomen houdt men het water rond deze peilers (elektrisch) in beweging, zodat ijsvorming rond deze peilers wordt voorkomen. Hierdoor komt echter op andere plaatsen onder de verkeersbrug zeer moeilijk ijsvorming tot stand. 
Half januari 1997 was de ijsplaat van het kleine en grote meer van de Weissensee van goede kwaliteit. Om een traject over beide delen van het meer mogelijk te maken was er in 1994 een houten kluunbrug gemaakt. Deze kluunbrug had zo z’n eigen charmes, maar voor de auto’s en skido’s van de jury, medische dienst en logistiek was de passage onder de brug steeds weer een bottleneck. In 1997 werd de Sneker ijstransplantatie ook hier succesvol toegepast. 
In 1998 zat ik weer eens met Norbert Jank te filosoferen over natuurijs. In dat gesprek kwam een fantastisch idee tot stand: gewapend ijs. De eerste gedachte ontstond uit een grap die ik maakte; gewapend ijs d.m.v. betonijzer. Dit sloeg echter om in een serieus plan. Via het betonijzer kwamen we op een wapening van hout onder het ijs. 

ijs17-2_gewapendijs_1 

De zoons Jank, Bernard en Norbert junior zijn sportduikers die hun hobby ’s winters ook onder het ijs uitoefenen. Het plan was voor de beide zoons en hun vrienden slechts een kleine uitdaging. De familie Jank werkte de bijgaande schetsen uit tot een technisch concept. Als onder de brug het ijs ca 8 cm dik is wordt er een wak gezaagd. De duikers brengen hierdoor lange houten balken van 16x14 cm onder het ijs. Van deze balken worden twee frames van 8x10 meter samengesteld. Aan ieder frame worden staalkabelstroppen bevestigd die via gaten in het ijs met kettingen aan de brug worden gehangen (zie foto). Omdat het ijs van onder aangroeit, komt het frame rondom in het ijs te zitten. Het ijs wordt hierdoor mede gedragen door de brug. Als het ijs door de stuwende werking van af het grote en kleine meer gaat kruien, wordt er met een kettingzaag in de lengterichting van de brug tussen beide frames een zogenaamde deletatievoeg van 3a 5 cm breed gezaagd. De ontstane constructie vormt een stabiele doorgang voor niet alleen de schaatsers, maar ook voor de ijsverzorgingsmachines, medische dienst, televisie motoren etc. Kortom door de toepassing van gewapend ijs ontstaat een veilige doorsteek van het ene naar het andere deel van de Weissensee.

 ijs17-2_gewapendijs_2

Albert van Brakel, februari 2010. 

Schaatsclinic
Op zaterdagochtend 6 november zal voor de STGleden een schaatsclinic worden verzorgd door Jan Overeem op de schaatsbaan in Nijmegen. De kosten hiervoor zijn slechts de entreegelden die bij het Triavium gebruikelijk zijn. ( De datum is onder voorbehoud dat het Triavium de activiteitenagenda zoals die nu bekend is niet zal wijzigen.)
Meldt u aan bij Esther Bakker of Martin Hiskemuller; mail: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. of telefonisch: 06-45208034 

Weersverwachting 2010/2011
Natuurlijk zijn we allemaal reuze benieuwd of we dit jaar net zulke mooie tochten kunnen gaan maken als vorig jaar! Wat is er genoten van het natuurijs en wat zouden we dat graag nog een keer doen met z’n allen. Het liefst zouden we nu al willen weten wanneer het gaat vriezen zodat we vast een datum kunnen plannen voor een mooie tocht….. 

Helaas, ik weet ook eigenlijk wel dat dat  iets te veel is gevraagd, maar toch ben ik vast even gaan speuren op het internet, want je weet het maar nooit, en zo kwam ik op de volgende site (http://wetenschap.infonu.nl/weer/29475-weersverwachting-weersvoorspelling-20102011-het-weer.html) terecht die beweren de voorspellingen wel te kunnen gaan doen, namelijk met de theorie van de omkeerdagen…..lees maar een stukje mee;  

Hoe ziet het weer voor 2010 eruit? Dat is de vraag die velen bezighoudt. Natuurlijk is het weer erg moeilijk te voorspellen. Zelfs het KNMI heeft moeite om voorspelling te doen die langer dan 5 dagen zijn. Toch is er een tamelijk goede bron die meestal niet ver van de waarheid verwijderd is: de Enkhuizer Almanak. Zij baseert haar gegevens op de zogenaamde omkeerdagen. Deze theorie werd in de jaren 1920 ontwikkeld door amateur-meteoroloog Nell te Voorschoten. 

De theorie van omkeerdagen
Deze theorie geldt voor landen met een zeeklimaat liggende tussen de 52e en 54e breedtegraad. Er bestaat in dit gebied een steeds terugkerend, grillig en wisselend patroon van het weerbeeld. Om de zoveel dagen, maanden en jaren moet men rekening houden met veranderingen. Deze worden veroorzaakt door onder meer maanstanden, de zonnehoogten, de zonnekracht, de zonnevlekken en de gemiddelde temperaturen.
De waarnemingen die de Enkhuizer Almanak hanteert zijn: temperatuur, windrichting, windkracht, aantal uren zonneschijn, aantal millimeters neerslag en verschijnselen als mist, onweer en nachtvorst. Via berekeningen leidt dit tot een prognose die voor 70-80% klopt. Momenteel is men bezig om nog meer onderzoek te doen om de theorie van de omkeerdagen te perfectioneren.
 

Op de site staat tevens vermeld dat vanaf eind oktober de weersvoorspelling van komende winter erop zal staan…..kijken met z’n alles dus, zodat we precies weten wanneer de schaatsen uit het vet kunnen! Van achter de computer wens ik iedereen een fijne en koude winter! 

Esther.  

ijs17-2_weervrouwtje
Onze allernieuwste weervrouw
 

Ode aan 2 moderne kruisvaarders
Wat en wie zijn deze kruisvaarders?
Kruisvaarders zijn mannen te paard, die vaderland –bezittingen -vrouw en kinderen verlaten en naar verre oorden trekken om daar het kwaad te bestrijden.
Zie hier het equivalent van kruisvaarders; 2 mannen die op hun stalen ros van huis naar een historische stad. De stad eeuwen geleden bekend - berucht om haar moordlust, rijkdom, overspel, slavernij, brandstichting, pedofielen, machtswellustelingen en schijnheiligen!
Hebben zij (onze twee) dat gezocht?
Zij zijn er met de trein naar toe gebracht en wat hebben ze verwacht? Zij zagen amore, antiquiteiten en ze proefden de sfeer van het huidige Bella Italia. Eenmaal dit geïnhaleerd hebbende, storten zij zich op zelfkastijding, waarschijnlijk als boetedoening voor het verleden. Vlaktes, bergen, valleien en rivieren eenzame nachten en de blik naar Renkum gericht. Welnu, zij hebben de tocht volbracht, zij hebben het kruis gedragen zij hebben het kruis gezien en gevoeld. Van deze twee moderne kruisvaarders weet ik dat zij zijn beland in de armen van Corry en Pery. Wij mogen ons gelukkig prijzen dat deze twee lieden weer veilig in ons midden zijn. Want vrienden dit zijn de echte kruisvaarders en de thuisblijvers zijn de kruisdragers. 

Voor hen beiden een driewerf hoera! 

Klaas 

Rome we kome
Sinds het vroege voorjaar zijn Martin en Willem bezig geweest met een fietstocht naar Rome. Hun fietstocht naar Santiago was kennelijk zo goed bevallen dat het weer begon te kriebelen. Vele wegen leiden naar Rome en dus ook uit Rome, moeten zij hebben gedacht. Zij kozen er voor om vanuit Rome te gaan fietsen naar huis. Er werden routeboekjes aangeschaft, tenten gekocht en de fiets werd op orde gebracht. Toen (bijna) heel Nederland naar het voetbal zat te kijken vertrokken zij met de trein via München naar Rome.

ijs17-2_rome

Van deze reis heeft Martin een logboek samengesteld en veel foto’s gemaakt. De foto’s staan al op onze website. Het logboek is te lang om in z’n geheel in deze IJssplinters op te nemen. Vandaar dat we er een aantal zaken uit halen; op de website en in het volgende nummer kunt u de rest van hun wederwaardigheden lezen.
Op bijgaande kaart is te zien langs welke wegen de tocht is te maken. Je moet natuurlijk altijd de Alpen over. Vergeet echter niet dat de bergen in Italië en vooral ook Toscane door de vele steile hellingen en vaak warm weer zwaar kunnen zijn. 

ijs17-2_route 

Iedere lange afstandsfietser heeft zijn eigen ervaringen op een dergelijk lange tocht. Zoals de vele leuke ontmoetingen onderweg en op de camping, de verhalen die je dan hoort, de hulp die je dan krijgt of biedt. Zij hebben daar mooie voorbeelden van. Ook zijn er natuurlijk de vermoeienissen van weer een te lange dagafstand omdat de volgende slaapplaats maar niet komt of omdat je weer eens een verkeerde weg volgt. Onze twee helden hebben wel een paar erg zware dagen gehad met veel en vooral steile kilometers. Na een gekochte, zelf gekookte of soms zelfs een zomaar (?) verkregen maaltijd met het nodige aan water, wijn of bier zijn die vermoeienissen snel weer vergeten.  


ijs17-2_naudersenreschenpas

Tussen Nauders en de Reschenpas 

Ze hebben zeker in Italië een paar keer een nat pak opgelopen. In een omgeving als Umbrië en Toscane met veel steile heuvels/bergen is dat geen pretje. Later in de Alpen was de klimconditie al zo goed dat de veel hogere passen daar geen grote problemen waren. 

Vooraf hadden ze aangegeven dat het WK voetbal zonder hen ook wel doorging. Dat deed het ook wel, maar ze hebben toch wel veel en vooral ook gezellig met anderen naar wedstrijden gekeken. Door de snelle uitschakeling van de Italianen hebben ze echter ook wel wedstrijden gemist.

 ijs17-2_martinmaaktfoto

 Langs de Rijn bij Bingen

Vooral het stuk door Duitsland hebben ze snel afgelegd: “ze roken de stal”, zoals Martin meldde. Via familie in Sittard, met veel eten en een echt bed, waren ze de volgende dag weer thuis.
In totaal reden zij 2250km in 20 dagen, hadden ze twee lekke banden af en toe een zere kont. Voor Willem was dit zijn laatste langeafstandsrit als we hem mogen geloven. Binnenkort staat zijn hele uitrusting te koop op marktplaats. Maar niets zo veranderlijk als een mens. Als het aan Martin ligt, is er volgend jaar weer een uitdaging.

Hein Leveling

Telefooncirkel
In de algemene ledenvergadering van 19 april jl. is afgesproken dat we gaan stoppen met de telefooncirkel en in plaats daarvan activiteiten, met name natuurijstochten natuurlijk, gaan doorgeven via e-mail. Initiatieven daarvoor kunnen door iedereen genomen worden. We zouden het daarbij op prijs stellen het bestuur daarvan op de hoogte te brengen en dan sturen wij een mail door naar iedereen. Daarvoor zouden we graag het e-mailadres van alle leden hebben. Bijgevoegd vinden jullie de meest recente ledenlijst. Willen jullie nakijken of het e-mailadres er op staat en of het er goed op staat. Is dat niet het geval, willen we vragen een mail te sturen naar Esther, Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. , dan heb ik het juiste adres en kan ik dat opnemen in de ledenlijst zodat we dan voor de winter er weer aan komt, de ledenlijst compleet hebben. Bedankt voor de moeite,

Esther Bakker

M.A. en W.B. IN FULL ACTION 
[volgorde is zuiver alfabetisch]
Alvorens mij tot dit artikeltje te zetten heb ik informatie ingewonnen bij de Kadastrale Dienst Nederland met de vraag hoe het met de tuinbezit-graad onder de leden van de STG Renkum/Heelsum gesteld is. Met uitzondering van twee leden, wier namen om privé-redenen hier niet mogen worden genoemd doch woonachtig zijn ver weg in de bossen aan de rand van Ede, leden die niet over een tuintje beschikken, doch meer als groot-grond-bezitters dienen te worden gekwalificeerd, blijkt dan dat het percentage tuinen onder onze leden zéér hoog ligt. Van een gemeente die zichzelf één van de groensten in Nederland noemt mag natuurlijk ook niet veel anders worden verwacht. Maar…ik spreek nu dus als tuinders onder elkaar als ik zeg dat zo’n tuin naast het plezier dat je er van beleeft óók de nodige zorgen kan opleveren. Zo hád ik bij de entree van mijn perceel een hulstboom staan. Jullie kennen dat wel …het begin met een takje van niks, maar je denkt …laat maar groeien; ik zit voor de rest van mijn leven met de Kerstdagen goed in de takjes met mooie rode besjes; dat staat netjes voor het raam. Nou, de jaren gingen voorbij en ik had de boom al eens toegesproken als ik ’s morgens de hond uitliet, zo in de trant van “hé boompje... hoe zit ‘t met besjes ?” maar hij (want dan schijnt het een mannetjesboom te zijn) veranderde z’n gedrag niet. Hij werd intussen wél fors groter. Het werd gewoon een sta in de weg.

Ik kreeg steeds meer opmerkingen van de buren, van passanten en van chauffeurs van grote vrachtauto’s die hun spiegels verloren als gevolg van het overhangende gebladerte. Ons boompje was uitgegroeid tot een natuurlijk obstakel waar geen verkeersdrempel tegenop kon. En volgens insiders kon hij wel zo hoog worden als de Eusebius in Arnhem. Tja...op een gegeven moment ga je dan inzien dat er een onhoudbare toestand ontstaat en dan is er maar één oplossing…even Apeldoorn bellen !

Onze plannen werden echter steeds weer bijgesteld en het idee ontstond van de nood een deugd te maken en te komen tot een inrit, bestraat en wel. Via ons aller Piet kom je uiteraard direct terecht bij een specialist op dat gebied...diens evenzeer bekende broer “Wim” maar als je Wim zegt dan zeg je eigenlijk in één adem “Martin” . We kennen deze grootheden natuurlijk allemaal al geruime tijd als een onafscheidelijk fietsduo over mensonterende trajecten, maar eigenlijk niet zo zeer als specialisten op het gebied van bodemsanering en wat dies meer zij. Gegeven de uit de kluiten gewassen boom en de overige begroeiing, die met wortel en tak diende te worden verwijderd was volgens mijn persoonlijke inschatting op z’n minst een hoogwerker en overig zwaar materieel nodig en zelfs dan zou het nog geen gemakkelijke klus worden. Maar Wim kwam de zaak eens vluchtig in ogenschouw nemen en zag dat totaal anders. Het zou natuurlijk te ver voeren hier volgtijdelijk verslag te doen van de gebeurtenissen die op enig moment van start gingen, maar wat deze beide krachtpatsers op dag 1 al presteerden was werkelijk ongelofelijk. Diepgewortelde, méér dan manshoge, struiken, bestaande zware boomstronken, boompjes in wording en, last but not least, de eerder bezongen ca. 10 m. hoge hulstboom waren na een aantal uren compleet van de vlakte verdwenen; alsof een tornado een baan had getrokken langs ons huis. Dat en passant een kabel van UPC het moest ontgelden behoort bij graafwerkzaamheden van deze omvang. In feite was de weg vrijgemaakt om tot het fijnere werk te komen, werk, waarbij de specialiteit van Willem aan de dag zou kunnen worden gelegd. Maar wie zou denken dat het startsein voor de bestrating nu meteen kon worden gegeven, kwam bedrogen uit. Eerst moesten de aanwezige grindtegels en de zwarte grond er nog uit, en dan heb je het in dit geval niet over een paar kruiwagens maar al gauw over containers vol.

ijs17-2_technischvoor-overleg 

De aldus ontstane bouwput diende dan vervolgens weer op niveau te worden gebracht met schoon zand. Willem wist exact wat hij deed dus we durfden niets in te brengen. Het is zonder twijfel allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan, doch alles werd handmatig aangepakt, er kwam geen shovel aan te pas. Maar dan is het moment suprême ten slotte daar. De stenen kunnen worden gelegd. Enig technisch vooroverleg en enkele aanwijzingen zijn dan natuurlijk gebruikelijk.

Bovenstaande foto wekt inderdaad de indruk dat de meester hier uitleg geeft aan de meesterknecht hoe je nu precies die brokken beton moet plaatsen. Echter, elke twijfel over de vakkundigheid van Martin m.b.t. dit metier is volstrekt overbodig. Niet onvermeld mag overigens blijven dat er op aselecte tijdstippen een inspecteur van de Bouwnijverheid ter controle langs kwam, in de gedaante van Jip. Soms kwam hij op de racefiets, soms ook gemobiliseerd. Zoals het een goede inspecteur betaamt kwam hij echter niet alleen voortdurend totaal onverwacht maar óók in verschillende vermommingen. En zo hoort het ook. Jip is hier helaas niet in beeld.

Dat Wim bij dit soort overvallen een goed heenkomen zoekt is niet te verwonderen. Zoals bij alle grote werken vanuit de geschiedenis kwam ook bij dit project het eind rap in zicht. Martin en Wim bleken een bijzonder goed gevoel te hebben voor de te verwachten weersomstandigheden, want hoe wisselvallig het in de rest van ons land ook was, zij kozen steeds de goede momenten en zagen kans om in slechts enkele dagen het aanzien van de Paasberg in Oosterbeek aanzienlijk te verbeteren en het verkeer ter plekke weer ongehinderde doorgang te verlenen. Ik heb ze gezegd dat ik mensen, die ik onderweg wel eens iets nuttigs zie doen, soms ter stimulering een cijfer geef, meestal een hoog cijfer....zij het nooit een tien. Maar wat deze beide super-bikers ook op dit andere front dan op de fiets hebben gepresteerd is grandioos. Hier geef ik zonder meer een tien voor. En als je over krachten beschikt, zoals zij die aan de dag hebben gelegd, dan moet een tochtje op de Weissensee voor hen toch een appeltje-eitje zijn.

Maar dat is een ander verhaal.....en dát verhaal gaan we pas over zo’n maand of vier vanaf heden beschrijven

HET EINDRESULTAAT ?

Komt dit eens zien...de Bokma staat altijd koud.

Minze de Vries
 

Nieuw Veluws mountainbikeparcours
De Veluwe is weer een mountainbikeroute rijker. De nieuwe Apeldoorn route ligt ten zuidwesten van Apeldoorn en grenst aan het Nationaal Park de Hoge Veluwe. Op initiatief van Staatbosbeheer en in samenwerking met de Apeldoornse verenigingen Bar End en de Adelaar is een tracé van 53 kilometer uitgezet.
In de Fietssport van oktober 2009 stond een artikel over deze nieuwe route. Het artikel kun je vinden onder het menu-item archief: artikelen.

Hoe er te komen?
Parkeerplaats Hoog Buurlo aan de Hoog Buurloseweg nabij Radio Kootwijk, Recreatiegebied Het Leesten aan de Hoenderloseweg in Ugchelen, Parkeerplaats aan de Woeste Hoefweg in Hoenderloo tegenover de ingang van Hotel Victoria.

Schaatsclub begint voorjaar op de fiets
In april, als de dagen lengen, opent de STG het zomerseizoen. De meeste mannen en twee (!) vrouwen hebben dan al weer de eerste kilometers op de racefiets gemaakt. Voor deze fietstocht echter zijn alle mannen EN vrouwen van harte uitgenodigd om samen een stukje te fietsen. Er wordt dan niet gekeken naar het aantal versnellingen, carbon, kleurrijke banden en wat dies meer zij, nee er wordt naar elkaar gekeken! (en geluisterd, denk ik, hoop ik). De deelnemers zagen er zeker zo gevarieerd uit als de renners op zondagochtend. Er werd zelfs een fietskar en een fiets met trapondersteuning gesignaleerd; naar het zuchten en steunen te horen, zeker niet de laatste binnen onze club. Dit keer ging de tocht, met een omweg via Wolfheze, richting de Rijn naar het kasteel. Hierbij werden smalle paadjes en hellingen niet gemeden, zij het dat we vooral bergaf gingen! 

         ijs17-2_kasteeldoorwerth           ijs17-2_italiaanseweg

Bij kasteel Doorwerth aangekomen moest er nodig worden gegeten en gedronken, gezellig in de zon in de binnentuin. Daarna volgde de rondleiding in het museum. Hier is veel interessants uit het verleden van Renkum en omstreken te zien, naast de bouw en constructie van het kasteel zelf.
De terugweg naar huis mocht iedereen naar eigen inzicht en keus maken.
Overigens heb ik uit betrouwbare bron vernomen dat we volgend jaar aan de Rijn beginnen en dan omhoog richting Veluwe gaan.
Daarom hierbij al het profiel van de Italiaanseweg; kun je het trainingsschema alvast op aanpassen.

Hein Leveling

 

 

Laatst aangepast (dinsdag, 08 februari 2011 20:20)