Komende evenementen
zo aug 19, 2018
Binck Bank Tour
zo aug 19, 2018
Cyclassics Hamburg
wo aug 22, 2018
Veenendaal-Veenendaal Classic
za aug 25, 2018
Vuelta a Espãna
zo aug 26, 2018
Bretagne Classic
zo aug 26, 2018
Vuelta a Espãna
ma aug 27, 2018
Vuelta a Espãna
di aug 28, 2018
Vuelta a Espãna
wo aug 29, 2018
Vuelta a Espãna
do aug 30, 2018
Vuelta a Espãna
vr aug 31, 2018
Verjaardag Willem van den Berg
vr aug 31, 2018
Vuelta a Espãna
za sep 01, 2018
Vuelta a Espãna
zo sep 02, 2018
Ronde van Groot-Brittannië
zo sep 02, 2018
Vuelta a Espãna
ma sep 03, 2018
Ronde van Groot-Brittannië
ma sep 03, 2018
Vuelta a Espãna
di sep 04, 2018
Ronde van Groot-Brittannië
di sep 04, 2018
Vuelta a Espãna
wo sep 05, 2018
Ronde van Groot-Brittannië
wo sep 05, 2018
Vuelta a Espãna
do sep 06, 2018
Ronde van Groot-Brittannië
do sep 06, 2018
Vuelta a Espãna
vr sep 07, 2018
Grand Prix Cycliste de Québec
vr sep 07, 2018
Ronde van Groot-Brittannië
vr sep 07, 2018
Vuelta a Espãna
za sep 08, 2018
Ronde van Groot-Brittannië
za sep 08, 2018
Vuelta a Espãna
zo sep 09, 2018
Ronde van Groot-Brittannië
zo sep 09, 2018
Vuelta a Espãna
Login
Door hier in te loggen kom je op de Ledenpagina van STG Renkum/Heelsum



Banner

 

<<Terugclubbladvoor11nr2

Voorwoord
Bij het verschijnen van deze IJssplinters zijn de ijsbanen al weer open en zullen veel leden alweer de fiets of skeelers hebben verruild voor de (scherpe) schaatsen. Toch is dit eigenlijk nog het zomernummer van ons blad. Wij hadden dit nummer half september willen brengen, maar kopij - en computerproblemen stonden dit in de weg. (Ook onze onvolprezen website bleek last te hebben van een computerstoring. Alsof de duvel ……..)
In dit nummer aandacht voor de verschillende activiteiten die door leden of eenlingen zijn ondernomen. Het is altijd aardig om te vernemen hoe mensen bezig zijn om de conditie op peil te houden of specifieke uitdagingen aan te gaan. Je kunt als groep een toertocht rijden, maar je kunt ook in je eentje een berg beklimmen.
Bij het samenstellen van dit blad vraagt de redactie zich altijd af wat erin moet en wie moet je benaderen om een bijdrage te leveren. (Dat laatste is bijna altijd het geval!). Misschien is het goed dat niet alleen de redactie zich buigt over functie en inhoud van IJssplinters, maar dat ook de leden dat doen.Wij hopen dat er voor het volgende nummer in december leden zijn die hierover een mening op papier willen zetten.
Samen een discussie aangaan kan net als samen trainen de vereniging vooruit helpen.

De redactie wenst jullie hierbij en met het komende seizoen veel succes!

In dit nummer geeft John aan dat hij met een hartslagmeter een zware klim heeft gedaan.
Tijdens zaal – en fietstrainingen worden ook wel eens leden met zo'n meter gezien.
Wat zijn de ervaringen hiermee?
Op welke wijze ga je met de metingen om?
Wat zijn de specifieke voordelen?
Zijn er ook nadelen aan het gebruik?
Wie kan en wil hier eens aandacht aan geven in het volgende nummer?

Van de voorzitter (vervolg 2)
Mijn optimisme op 16 februari met betrekking tot de mogelijkheid dat er toch nog natuurijs zou kunnen komen, lag inderdaad aan het feit dat de verwarming niet aan was.
Ik had het immers koud, helaas dus ook dit jaar weer geen tochten. Hoewel …….. het jaar is nog niet voorbij, ik kan me nog herinneren dat er een aantal jaren geleden (1993 ?)  zo rond sinterklaas al geschaatst werd op Hartenstein. In de kerstvakantie met Nel en de kinderen zelfs een paar tochten gereden. Kortom niet zo somber er is nog van alles mogelijk.
Was het immers in de zomer van 2003 niet heel lang bloed en bloedheet, misschien was er daardoor te weinig en te warm water voor een goede natuurijsvloer. Zoals we in de kranten hebben kunnen lezen en tijdens de weerberichten op TV kunnen horen bleef de gemiddelde temperatuur deze zomer achter en is er in juli en augustus meer neerslag gevallen dan in de afgelopen 50 jaar. Dat moet dan wel héééél erg veel zijn, ik weet wel dat de zomer van 1954 erg nat was. Dat zal dan wel bedoeld worden denk ik. Wanneer deze tendens zich doortrekt, de temperatuur ruim onder de gemiddelde winterwaarden blijft en al dat water bevriest, nou wat klagen we dan?
Inmiddels na de algemene ledenvergadering in maart, welke door iets meer dan 50% van de leden werd bezocht (dat was wel eens minder volgens mij) en een drietal bestuursvergaderingen, zomer fietsen, mountainbiken en skeeleren, staan we alweer aan de start van een nieuw schaatsseizoen. De eerste conditietest voorafgaande aan de B.B.Q. tijdens de Rodeo-zeskamp op de “Jip & Loes Johnson Ranch” was in ieder geval veel belovend. Aangevuld met de nodige calorieën en koolhydraten moet dit een goede basis vormen.
De laatste wereldkampioen allround schaatsen was toch een skeelerende en B.B.Q. liefhebbende cowboy uit Amerika (Chad Hedrick) . Ik bedoel maar, wie weet voor welke verassingen de leden van onze STG-Renkum/Heelsum kunnen zorgen.
Het serieuze werk gaat maandag avond 4 oktober weer van start met de indoortraining in Wolfheze en de schaatstrainingen in Deventer en Nijmegen. Hierover meer in de activiteitenkalender. Uiteraard hoop ik dat deze trainingen ook met meer dan 50 % bezocht gaan worden, met zoveel samen is zeker zo gezellig bovendien promoten we dan ook weer onze STG-Renkum/Heelsum (nieuwe leden zijn nog steeds van harte welkom).
Rest mij op dit moment iedereen een lang en ijskoud winterseizoen toe te wensen, dan schaatsen we ons lekker vaak warm en dat scheelt dan weer in de stookkosten.

Wordt vervolgd,

Carel Hagenbeek    

In onze vereniging zijn groepjes met verschillende trainingsactiviteiten bezig:
-zaaltraining op maandag in Wolfheze;
-schaatsen op de baan in Nijmegen en Deventer;
-(race)fietsen op woensdag en zondag;
-mountainbiken op zondag (of soms andere dagen)
-skeeleren op de baan in Oosterbeek;
-skeeleren op de weg.
-……………………?

Al deze activiteiten zijn er voor het hoofddoel van onze vereniging: het gezamenlijk rijden van NATUURIJSTOCHTEN.
Dit laatste is het enige dat we niet met zekerheid kunnen bieden, maar de voorbereiding er op wel!

Van het bestuur
Het bestuur heeft sinds de vorige uitgave van ons clubblad “IJssplinters” twee keer vergaderd. Door de wisselingen binnen bestuur na de laatste ledenvergadering moest de taakverdeling binnen het bestuur worden herzien. Waarmee heeft het bestuur zich de afgelopen tijd vooral mee bezig gehouden?

PR activiteiten
Er zijn op dit moment contacten met de Gemeente Renkum over een mogelijke sub­sidie in het kader van Sport 50+. In Hoog en Laag en in ons clubblad zal hier te zijner tijd meer over te lezen zijn.

Zomeractiviteiten
Naast de reguliere activiteiten heeft het bestuur een zeskamp te georganiseerd met de bedoeling elkaar op een leuke manier ook in de zomer te ontmoeten. De zeskamp vond plaats bij Loes & Jip Janssen op 11-09-2204.

Winteractiviteiten
De organisatie van een gezamenlijke tocht op de Weissensee door clubleden heeft ons nogal beziggehouden. Na herhaaldelijke oproepen bleef de respons toch te laag om een en ander gezamenlijk te organiseren.

De zaaltraining kan weer beginnen op maandag 4-10-2004. De training wordt ver­zorgd door Carel en bij diens afwezigheid door Henk Jenner.
We zijn nog bezig om in januari een nieuwjaarsborrel met een lezing over sport en ijsvermaak te organiseren.
Tot slot willen we als bestuur discussiëren over de doelstellingen van de club. Moeten die blijven zoals ze zijn? Of slaan we nieuwe wegen in?

De secretaris

2005 Weissensee…… Ja of Nee?
Om te beginnen even een stukje STG historie met de aantekening, wanneer er iets staat wat niet helemaal klopt dan verneem ik dat graag.
Volgens de mij beschikbare gegevens was Fred Witjes al in 1993 deelnemer en vormden een tweetal leden n.l. Henk Jenner en Martin Teunissen in 1994 de eerste groep van de STG  aan deze alternatieve Elfstedentocht (een groep begint immers bij twee).
Vervolgens is in een snel tempo een collectieve STG deelnemersgroep ontstaan die regelmatig in de laatste week van januari vertrok naar Techendorf aan de Weissensee. Achtereenvolgens: 1995 al 8 deelnemers (nummer 9 was op het laatste moment verhinderd) 1996 weer een groep met 1 dame en 8 mannen, 1998 het liefst 2 dames en 18 mannen en het laatste STG-collectief in 2002 met 3 dames en 17 mannen.
Na de wederom geweldige prestaties en bovendien bijzonder gezellige week, rees al snel de vraag na terugkomst wanneer gaan we weer? Antwoord laten we in 2005 dat maar weer doen.
Aan de oproep om d.m.v. het enquêteformulier aan te geven dat men in beginsel hiervoor belangstelling had, werd helaas weinig gehoor gegeven. Tijdens de laatste jaarvergadering drie of vierman. Om van een groot collectief te spreken gaat dan ook een beetje te ver, om hiervoor vanuit het bestuur (uiteraard altijd samen met een organisatiecommissie) het een en ander voor de deelnemers te gaan regelen. Men kan dat immers ook heel goed zelf zoals Gerrit, John, Wim en Hans afgelopen winter hebben gedaan. Bij een grotere groep is het uiteraard prettig wanneer bijvoorbeeld m.b.t. het vervoer, onderdak, aanmelding etc.dat via een paar ervaren bestuur- of STG-leden collectief kan worden gedaan.
Vooral voor die leden die nog niet eerder hebben deelgenomen en de nieuwe leden: men kan niet zomaar deelnemen! De gehele organisatie berust bij de Stichting Winter Marathon.
Hiervan dient men lid te zijn (kosten Euro 26,50 per jaar en eenmalig Euro 6,-- voor de eerste registratie) men ontvangt dan 4 maal per jaar het Marathon Magazine met alle informatie en inschrijfformulieren. Voor de overige kosten zoals reis, verblijf, inschrijf - en startgeld en annuleringsverzekering dient u rekening te houden met een bedrag van ongeveer Euro 300,--p.p. voor 4 dagen in een appartement en eigenvervoer met 4 medereizigers.
Ook bestaat de mogelijkheid om via de stichting het vervoer per touringcar te regelen hiervan bedragen de kosten ongeveer € 175,00 met als opstapplaats Zevenaar.

2005 STG-Weissensee….. Ja of Nee?

Bij ja is haast geboden en zoals reeds gezegd individueel is het prima te doen, maar collectief met een grote STG blauw/rode of is het rood/blauwe trein over het Zwarte Weissensee IJs heeft onze voorkeur.  Iets voor 2006 of 2007 ?????

Namens het bestuur,

Carel Hagenbeek

De zondagse fietstrainig eindigt vaak met een lekkere en gezellige koffie in Renkum.
Is het onze fietscoördinator bekend dat er binnenkort een koffie-adres in Stroe beschikbaar komt?
Het achterhalen van het adres en een routebeschrijving lijkt ons niet het grootste probleem.

Actief op de ranch van de Johnson’s
Op zaterdag 11 september was het dan zover, iedere cowboy dan wel cowgirl meldde zich in het donkere bos.
Na een welkomstwoord van Jip, waarbij hij de spelleiders introduceerde, zijn we aan de gezellige middag en avond begonnen.
Geheel in stijl moesten we achtereenvolgens: touwtrekken, boomstam werpen, blokken hout kloven, van een stam met een trekzaag stukken afzagen, badminton spelen en natuurlijk hoefijzer gooien.
Bij een BBQ met spelactiviteiten in het kader van het Wilde Westen, heb je natuurlijk ook te maken met de nazaten van Speedy Conzales.
Uiteraard kwamen die in vol ornaat drie kwartier te laat, maar Alex lag wel als eerste met zijn fraaie pak en al in het zwembad. Het geheel gaf veel lol, het weer werkte mee, de stemming zat er goed in.
De BBQ was goed verzorgd, voldoende van alles, goede variatie, leuk aangeklede omgeving. Vooral de decorschilder (Martin, van Esther, die ja) oogstte veel lof.
Gelukkig waren er ook enkele vrijwilligers, die Jip en Loes de dag ervoor geholpen hebben de zaak enigszins op te bouwen. Volgende keer wel ankers e.d. meenemen tegen extreme windvlagen!
In een kleine vereniging als de onze, is het belangrijk dat we er voor elkaar zijn.
Loes en Jip bedankt voor de gastvrijheid.

Rob Gerritsen

Blijft de vraag: welk thema mogen we verwachten op de volgende “landdag” bij J&J?

Hallo redactie,
Ik heb gehoor gegeven aan de oproep een andere topschaatser tot onderwerp van een van een schaatsgedicht te kiezen. Het is Jochem Uytdehaage geworden die op het W.K. in Hamar voor “schaatshaas” werd uitgemaakt, omdat hij Carl Verheyen zou hebben geholpen, door in de inrijdbaan te versnellen toen Carl Verheyen voorbijkwam. Daags na het incident verliet hij huilend de baan (hij wilde even trainen) omdat de Noren hem als een bedrieger beschouwden. En passant wilden sommige schaatscollega’s ook Carl Verheyen het goud afpakken. Die vlieger ging gelukkig niet op.

Raymond Louwerse

Mei 2004

Jochem ! (Revanche?)

Wat rondjes langs de binnenbaan draaien
Versnellen als Carl Verheyen opdoemt
Weg reputatie; meteen naar de haaien
Al werd zijn sportiviteit vaak geroemd.

Het kannibalisme herleeft plots spontaan
Hapklarebrok: Uytdehaage!
“Kom jongens, er flink tegenaan
Zo’n buitenkans krijg je niet alle dagen”.

(Dat hebben ze fijntjes opgeknapt
Dat hebben ze mooi voor elkaar
Jochems naam wordt van de startlijst geschrapt
En Jochem is eruit, is klaar!)

Carl Verheyen? Ook naar het schavot
Hij heeft het goud via Jochem geroofd!
Gelukkig ontloopt hij dat gruwelijke lot
Behoudt hij zijn plak en zijn hoofd.

Deze “collegiale” actie werpt een merkwaardig licht
Op de geroemde schaatssportiviteit
Toen het ging om een zaak van groot gewicht
Was die even zoek, even helemaal kwijt!

Het was natuurlijk niet zo kien
Voor het oog van de camera uit te rijden
Dat ding kan immers alles zien
En verloste hem snel uit zijn “lijden”!

Frustaties!? Ach wie kent het niet?
Je verliest snel de juiste maat
Vaak is dan het einde van het lied
Dat je compleet de boot ingaat.

Zo ging ook onze Jochem scheep
Hoe sportief hij ook mag zijn
Verloor op zichzelf een moment de greep
En dat gaf veel venijn!

Hij was vergeten; raar maar waar
Al die andere scherpe kritische ogen
Hé! Wat doet die Jochem daar?
Zoiets valt niet te gedogen!

Deed hij het bewust of onbewust
Een mengsel wie zal het weten?
Die uitslaande brand, allang nu geblust
Wordt echter niet zo snel vergeten.

Jochem was een ogenblik een “topcrimineel”
Die vreselijk had gefraudeerd!
Waarschijnlijk heeft hij die rampdag veel
Over het topschaatsend mensdom geleerd.

Gelukkig nam niet iedereen afstand van hem
De tweevoudig gouden Salt Lake man
Die men destijds verweet op het Olympisch feest
Te sportief voor concurrent Parra te zijn geweest.*

Mede dank zij hen die hem niet lieten zakken
Kan hij zich in het komend seizoen hopelijk herpakken
Aangrijpen zal hij dan die nieuwe kans
Voor een mooie sportieve revanche!

Raymond

 * Jochem moedigde Parra aan tijdens diens rit.
Parra reed daarbij Jochem, die tot dat moment het snelst gereden had, het goud uit handen!

Afzien in de bergen
Het is al wat jaren geleden dat ik voor een paar kwart­jes op een rommelmarkt het boekje “Berggids voor fiet­sers” van Bart Aardema kocht. Bart Aardema, een redelijk bekende wereldfietser overigens, beschrijft in het boek cols en hoogten in landen als Frankrijk, Zwitserland, Italië, Oostenrijk, Spanje, België en ……Nederland.
Al snel had ik het idee op­gevat om al de beschreven cols en hoogten (45 stuks) in mijn fietsleven te beklimmen. Ik heb al heel wat zweetdruppels liggen op cols als de Galibier, Alpe d’Huez, Tourmalet etc etc… Deze zomer wilde ik de Stelvio (Stilfser Joch) wegstrepen van het lijstje. Deze klim is één van de meest spectaculaire in de Italiaanse Alpen. Het is een prachtige pas maar er moeten ruim 1800 hoogtemeters worden overwonnen. Om de hitte voor te zijn vertrek ik vroeg in de ochtend om zeven uur. De klim begint bij Spondigna en komt maar langzaam op gang. Ik kom hier lekker in mijn tempo. Langzaam maar gestaag volg ik de rivier omhoog door een breed dal. Na het plaatsje Gomagoi begint de weg serieus te stijgen. Er zijn regelmatig passages van ruim 10%. De benen beginnen langzaam leeg te lopen. Ik heb te weinig geklommen in mijn trainingen. Dat wist ik natuurlijk wel maar als je voor zo’n berg staat dan wil je ook naar boven. De omgeving wordt steeds woester en de uitzichten zijn indrukwekkend. Net als ik begin te denken dat ik al aardig opschiet kom ik bij km 13 de eerste genummerde haarspeldbocht tegen, nr. 48!!! Er volgen er nog 47 tot de top. Na 17 km komt een landgenoot langszij fietsen. Hij nodigt me uit bij een restaurant even verderop te pauzeren. Hijgend zeg ik hem dat als ik nu van de fiets stap ik er nooit meer op kom. Noodgedwongen moet ik even later toch van de fiets al het stijgingspercentage 13% wordt. De hartslag loopt veel te hoog op. Even vraag ik me af waar ik aan ben begonnen. Nog 23 haarspeldbochten. De aanmoedigingen van passerende automobilisten houden me op de been. Langzaam komt de top in zicht. De laatste meters naar de top op 2758 meter worden onder het applaus van omstanders bereikt. Ik ben voldaan dat ik het gehaald heb en geniet nu al van de afdaling …. Straks!

De gegevens:
Hoogte: 2757 m
Lengte: 30 km
Gem. stijgings%: 6,2%
Steilste passage: 13%

John Weerden

Voor nog meer uitleg moet je bij John zijn. (Trouwens:… leerkrachten hebben tegenwoordig wel erg luxe fietscomputers!)

Zomeractiviteiten STG  R / H
In onze onvolprezen activiteitenkalender worden we opgeroepen om collectief aan bepaalde interne trainingen of door anderen georganiseerde activiteiten deel te nemen. Er zijn m.b.t. de fiets– en skeelertrainingen min of meer vaste groepjes ontstaan, die regelmatig stevig “doortrekken”. De animo voor toertochten in de regio (of elders) lijkt af te nemen.

Op zaterdag 19 juni stond de Hel van Wageningen gepland. Wim Brugmans had hiervoor een aantal leden warm gemaakt. Op die zaterdagochtend was het weer niet erg gunstig; de verwachting was regen, buien (het onderscheid werd ook op die dag niet echt duidelijk) en opklaringen. Dat laatste klopte inderdaad, want bij thuiskomst waren we weer min of meer droog! Deze weersverwachting hield veel STG-ers thuis. Echter niet de familie B. Zij hadden voor deze gelegenheid zich zelfs versterkt met drie familieleden uut Gröning’n. Dat ze sterk waren bleek onderweg.

Ondergetekende had ook het plan om mee te gaan. Zoals jullie weten rijden echte STG-ers zware tochten nog steeds op een bruine boterham met kaas; maar, dan moet je dat wel in huis hebben!! Toen ondergetekende eindelijk om 08.45 uur van dit brood en toebehoren was voorzien, zag (en hoorde) hij de familie B., en andere deelnemers van de tocht, door zijn straat rijden. Vlug werd de leeftocht in plastic verpakt en de fietskleding gezocht, waarna de achtervolging werd ingezet. Ook zonder handleiding was de goed uitgepijlde route prima te volgen. Door steeds aan te haken bij goed doorrijdende groepjes bereikte ik om ongeveer 10.00 uur de eerste controlepost en ravitaillering in het Deelerwoud. Wie trof ik daar? Natuurlijk, de familie B., aan de maaltijd!

Gezamenlijk trokken we verder, vergezeld door anderen en soms een regenbui. Twee van de drie familieleden B. uit het Noorden, die vrijwel jaarlijks aan dit evenement deelnemen, bleken in zeer goede conditie. Vooral in de vele klimmetjes op deze150 km lange tocht kreeg Ton B. geregeld klop van zijn oudere (!) broer. (Wim B. en ondergetekende klommen in een tempo dat meer paste bij hun leeftijd) De tweede beklimming van de Posbank was gelukkig wel voor Ton; je moet er toch niet aan denken dat die Groningers alles zouden winnen!

Deze wedstrijdjes in de klim en ook de achtervolging in de ochtend, geven een extra dimensie aan dit soort tochten. Er ontstaat wat afwisseling in tempo en groepssamenstelling, terwijl het natuurlijk ook een goede (interval)training is.

Nadat we weer een keer waren opgedroogd, hebben we de laatste klimmetjes op de terugweg  in Oosterbeek en Doorwerth gelaten voor wat ze waren (die hebben we al zo veel gedaan !!!) en zijn we in strak tempo huiswaarts gegaan.

Hein Leveling

De Rodeo-BBQ
Het weer in de aanloop naar 11 september gaf enige reden tot zorg. Maar dit bleek overbodig, het was perfect weer voor de geplande activiteiten.
Alle sheriffs en hulpsheriffs van STH R / H waren uitgenodigd voor een rodeo-BBQ. Het feest vond plaats op de Jip& Loes Johnson Ranch. Jip had de bak al open gezet zodat alle paarden gestald konden worden, maar nee hoor, de meest kwamen op een stalen ros met of zonder hulpmotor. Wel waren velen min of meer wel herkenbaar als cowboy, al kon je aan sommigen bij sommigen je twijfels hebben.
De sfeer zat er al snel in en er werd van alles gedaan aan activiteiten. Boomstam werpen, badminton, hoefijzers gooien, zagen en touwtrekken. Sommigen onder ons verzonnen er een aantal spelen bij zoals baantjes trekken in het zwembad. Ook misten we een aantal spelen, zoals rodeorijden, er stonden immers vier paarden trouw te wachten….
De spelen werden goed begeleid door twee geboren sportleiders en dat was maar goed ook met zo’n stel losgeslagen cowboys.

De spelletjes werden gedaan door mannen en vrouwen samen. Ik denk dat het scheidingspercentage rond de streek Renkum/ Heelsum fors is toegenomen na deze dag. Er waren namelijk een paar behoorlijk fanatieke cowboys bij. We noemen geen namen, Willem.
De twee best eindigende teams moesten tot slot als play-off een extra wedstrijd touwtrekken. (Voor de volgende keer worden de touwtrek
regels vooraf schriftelijk vastgelegd en strikt gehanteerd!!) Uiteindelijk won het paar Alex en Rob de eerste prijs.Nogmaals gefeliciteerd hiermee!!

Na alle sportieve activiteiten kon er eindelijk gegeten worden. Allerlei dode beesten en wat groenteburgers werden verzameld in een grote pan en er werd heerlijk van gesmuld. Er was natuurlijk ook flinke honger na al die activiteiten. De niet geringe dorst kon gelukkig voldoende worden gelest.
Er moet ook nog even zwart op wit staan dat er na alles heel hard is gewerkt door een ieder om de boel weer netjes achter te laten. Geweldig!
Nou, tot hier het verslag ter plaatse. Hopelijk volgen dit soort dagen nog veel meer, want het was een zeer gezellige en geslaagde dag en een goed begin van een nieuw schaatsseizoen!!

Esther Bakker

De blaadjes vallen weer van de bomen, de donkerte overvalt ons ’s avonds steeds eerder, de nachten worden kouder en de regendruppels vallen enthousiast uit de hemel!! De herfst heeft officieel zijn intrede gedaan. Wordt het niet weer eens tijd om de mountainbikes uit de schuur te halen?????

In gesprek met Koning Winter
Het moest er maar eens van komen. Na lang aarzelen, want een Koning bel je nu eenmaal niet zomaar, raapte ik al mijn moed bijeen en koos het geheime nummer waar ik bij toeval via een bevriende wintersportkennis achter gekomen was.
En ja hoor... het viel helemaal verkeerd !
Beseft u wel dat u mij helemaal niet telefonisch mag benaderen ? Hebt u daarover ook eerst wel contact gehad met uw voorzitter? En dan belt u mij ook nog eens onder etenstijd!
Mijn soep wordt helemaal koud op deze manier mijnheer!

Door deze reactie wist ik op dat moment al zeker dat Koning Winter dus echt bestaat én dat het een manspersoon is. Dat er niet mee te spotten viel was ook meteen wel duidelijk.
Om dus niet helemaal de kous op de kop te krijgen dacht ik...laat ik het dan maar niet te lang maken, trachten gedaan te krijgen wat me al een tijdje dwars zat én tegelijkertijd proberen de deur op een kier te houden, zoals dat heet.
Neemt u mij niet kwalijk Hoogheid dat ik u zo maar onder het eten bel, vervolgde ik dus, maar ik zit al geruime tijd met een vraag, die u
ongetwijfeld heel snel kunt beantwoorden.
“Nou vooruit dan maar” sprak de majesteit op iets mildere toon, brand dan maar los!

Sire, zei ik, ik bel niet alleen voor mezelf, maar voor alle leden van de schaatsclub “Renkum/Heelsum” en eigenlijk ook voor alle kinderen bij ons in Nederland. De vraag is dus kort en simpel: “hoe zit het met de door Uw gepleegde distributie van de kou? “.
Wij vallen al jaren buiten de boot, terwijl die jongens bij de Weissensee iedere keer weer opnieuw wél in de prijzen vallen. Anders gezegd luidt dus het eerbiedige verzoek of u dit komende winterseizoen weer eens wat kou over ons kunt laten neerdwarrelen zodat wij weer eens naar de Nieuwkoopse plassen en naar Friesland kunnen om op het ijs, dat alleen door uw Koninklijke handen kan worden gevormd, een stukje te schaatsen.
Dan kunnen we tegelijkertijd die kunstijsbanen, waar u naar mijn gevoel toch niet zo veel mee heeft, tenminste weer eens een tijdje links laten liggen.

“Minze, antwoordde de Koning mij ineens bij de voornaam, het is niet zo gemakkelijk als je denkt. Ik zit met allerlei milieuvoorschriften, moet rekening houden met energiebelasting en laat me in mijn beslissingen uiteraard bijstaan door mijn VKC (vaste koude commissie) die op haar beurt weer geïnformeerd wordt door de ROL’s (regionale onderzoek lakeien).

Ik zie intussen op mijn scherm al een aantal aandachtspunten met betrekking tot de STG Renkum/Heelsum, waaronder de namen “Vooruit”, “Hartestein”, de namen en kwaliteiten van hun ijsmeesters, maar ook locaties als de Balijeweg en ga zo maar door.
Je ziet, ik ben van alles op de hoogte en dat moet ook wel, want alleen mensen die bereid zijn er hard voor te trainen komen in mijn toewijzingsbeleid aan de beurt. Weet je...kou is een schaars product aan het worden; het is een artikel dat ik tot nu toe altijd gratis heb verstrekt, en dat wens ik zo ook te continueren, maar nu wij steeds dichter bij de zon komen te staan, moet ik keuzes maken.

“Aaron, zei ik vrijmoedig geworden, als U inderdaad alles ziet, dan weet U toch dat wij trainen dat de stukken er van af vliegen. Willem bedenkt iedere week weer een nieuwe pittige route voor de fietsers onder ons en de wekelijkse training in Wolfheze wordt toch ook behoorlijk druk bezocht”.
“Kijk eens, sprak de majesteit, over dat laatste bereiken mij toch ook andere berichten.
Ik heb er begrip voor dat de 65+-ers onder jullie af en toe eens thuisblijven, maar van de jongere garde zie ik er een aantal echt never niet.
Over het schaatsen op dat nep-ijs, dat ik sommigen regelmatig zie doen heb ik inderdaad zo mijn gedachten. Het spreekt vanzelf dat ik dat ijs niet erken, hoewel mij wél opvalt dat er door sommigen wel aardige tijden op gemaakt worden.
Laat ik het zó met je maken, wek jij de leden van de club op er tegen aan te gaan, dan zal ik eens zien wat ik voor jullie kan doen.
Zonder meer wachten totdat ik maar weer eens met mijn hand over mijn hart strijk, ging vroeger nog wel op, maar die tijden zijn voorbij. Vóór wat hoort wat!
En vóórdat mijn soep nu echt helemaal koud wordt, wil ik het hierbij laten. Doe vooral de groeten aan al die leden van de azuurblauwe trein, die ik zo graag onder mij langs zie flitsen.
Ik realiseer me terdege dat zoiets eigenlijk het beste tot zijn recht komt op mijn ijs.
Mocht je me ooit nóg eens willen bellen, dan altijd via de voorzitter en niet meer onder het eten “!

Aldus in het kort de samenvatting van mijn gesprek met Aaron Winter.
Het lijkt mij dat ik hier verder niet meer zo veel aan behoef toe te voegen.

Minze de Vries

 

 

 

Laatst aangepast (maandag, 25 april 2011 08:01)