<<Terugijssplinters18nr3_300x450

Voorwoord
Wie of wat, is of zijn er eigenlijk in 2011 de weg kwijt vraag ik me af aan het begin van een nieuw winter- en schaatsseizoen. Waarom deze vraag? Goed ik zal proberen het uit te leggen. Begin juli zitten Nel en ondergetekende op een camping aan de Reeuwijkse Plassen te genieten van onze “Zomervakantie’’ in de caravan met de kachel aan. Echt warm voor de tijd van het jaar is het niet, 10-12 graden. Begin november zitten Nel en ondergetekende nog net niet in bikini  of zwembroek in Heerenveen te kijken naar de NK-afstanden. Echt koud voor de tijd van het jaar is het niet, 17-19 graden.
De IJsheiligen , St.Marmertus, St.Pankratius, St.Servatius v Maastricht, St.Bonifatius v Tarsus en Sophia v Rome ( koude Sophie) hebben hun naamdag van 11 mei t/m 15 mei reeds achter zich gelaten.  IJsgod Thialfi (de lichtvoetige) dienaar van Donar, overigens ten onrechte als Koning Winter door ons genoemd is als het goed is, nog lang niet in aantocht. Zijn zij de weg kwijt? Of zou het dan toch te maken hebben met de klimaat- veranderingen ,als ik de geleerden mag geloven.
Een Elfstedentocht in de zomer en de Tour de France in de winter? Als niet geleerde en zeker geen heilige, daar geloof ik niet in. Waar ik dan wel in geloof? Het zal best allemaal goed komen.
Veel schaats- en natuurijs plezier,

Carel Hagenbeek

Uw bijdragen, in welke vorm dan ook, voor het aprilnummer graag voor april 2012 bij de redactie inleveren.

Van de voorzitter…
De goedheiligman heeft nog maar net ons land verlaten of de winterse buien hebben hun intrede gedaan in ons land…
Vorig jaar om deze tijd lag er al een laag sneeuw en was het ijs in aantocht. Nu lijkt het erop dat we iets langer zullen moeten wachten op echt natuurijs. Gelukkig hebben we nog de kunstijsbanen en de onvolprezen 5 kilometers ijsvloer van Biddinghuizen.
Het blijft toch een ongelooflijk stukje koeltechniek wat daar toch maar gewoon op een perceel poldergrond is neergelegd. Flevonice, want daar heb ik het natuurlijk over, heeft een wereldprimeur. Gezien de aanloopproblemen met de koeling en het slechte ijs is het logisch dat mensen wegbleven. Ook de hoge prijs van € 15,00 voor een dagje ijspret in het weekend speelt ongetwijfeld een rol. Echter zoals de baan er nu bij ligt en de verbeteringen die stapsgewijs in de loop der jaren zijn doorgevoerd, maken het mogelijk om werkelijk goed te schaatsen en de vergelijking met een echte schaatstocht op natuurijs gaat zeker op. Flevonice laat hiermee zien dat ze een lerende organisatie zijn en door de verlaging van de entree laten ze zien dat ze het schaatsen op natuurijs een warm hart toedragen. Nu kost het nog slechts € 9,95 om je de hele dag te vermaken op de ijzers. U vraagt zich wellicht af of ik aandelen heb in deze firma maar het gaat mij louter om het behoud van een uniek sportcomplex dat door tegenvallende bezoekersaantallen toch behoorlijk in de problemen dreigt te komen. Het zou zonde zijn als we als schaatsminnende natie dit kleine wereldwondertje verloren laten gaan…

De zaaltrainingen zijn inmiddels hervat en dat werpt onmiddellijk zijn vruchten af; niet alleen is de blauwe trein vanaf dag één in vorm op het ijs van Nijmegen maar ook bij het traditionele volleybaltoernooi bleek de STG beter in vorm dan het jaar ervoor…Deze schitterende resultaten zijn ongetwijfeld (mede) te danken aan de inspanningen op de maandagavond in de gymzaal van Wolfheze… 

Ook in het bos gaat de STG weer flink tekeer. De zondagochtend wordt als vanouds de dikke-banden-fiets uit de schuur getrokken en staan de STG-mannen weer op de pedalen.
Omdat het natuurlijk in onze vereniging draait om het schaatsen is het bezoek aan de Nijmeegse ijsbaan Triavium op de woensdagavond en vrijdag en zaterdagmorgen een absolute must voor iedere liefhebber.

Op de vernieuwde site heeft Gerard van de Berg weer een heleboel wetenswaardigheden en uitslagen geplaatst zodat u ook dit schaatsseizoen volledig op de hoogte kunt blijven. Bezoek de site www.stgrenkumheelsum.nl ook voor informatie over STG-uitstapjes en toertochten…
Rest mij nog u een heel gezellig en sportief schaatsseizoen toe te wensen...laat nu het kwik maar dalen!!!

Martin Hiskemuller

Flevonice
De baan in Biddinghuizen gaat vrijdag de 18e november open. Entreekaartjes voor volwassenen kosten € 9,95 per keer per persoon. Een entreekaartje is de gehele dag (dus ook 's avonds) en op elke dag van de week (dus ook op weekend- en feestdagen) te gebruiken. Liefhebbers die één of meerdere keren per week/maand 's avonds na 18.00 uur willen komen schaatsen, bieden we, de mogelijkheid voor een 10-rittenkaart à € 60,00 per stuk. De 10-rittenkaart is een systeem met 10 losse entreekaartjes. Deze entreekaartjes zijn niet naamsgebonden, enkel 's avonds geldig en het gehele seizoen- en volgende seizoenen te gebruiken. Belangrijk nieuws dus voor mensen met Elfstedenkoorts, zoals ik.

Martin Hiskemuller

Uitnodiging

Zoals in goede traditie van de STG Renkum/Heelsum willen wij ook dit jaar graag met u het nieuwe jaar inluiden,
wellicht het jaar van een nieuwe Elfstedentocht!

We willen u uitnodigen voor een gezellig samenzijn onder het genot van een drankje en hapje op zondag 15 januari 2012, van 14.30-16.30,
in het Verenigingsgebouw Excelsior aan de Frans Campmanweg 5 te Renkum.


Het bestuur

SCHAATSTRAINING IN RENKUM
Ja…. beste clubgenoten, om je conditioneel goed voor te bereiden op het schaatsseizoen, waardoor die conditie naar ons aller smaak het liefst tot uitdrukking kan worden gebracht op het ijs, is het niet strikt noodzakelijk daarvoor telkens een kunstijsbaan op te zoeken. Het komt daar immers ook maar neer op …een stukje rechtuit, een bochtje naar links, weer een stukje rechtdoor en nóg eens een bocht naar links enz.
Daar wordt niemand echt vrolijk vaak. Het is eigenlijk maar behelpen. De schaatstrainingsgroep Renkum/Heelsum heeft daar, al enige tijd geleden trouwens, het volgende op gevonden.

zaaltraining1
Het is duidelijk dat de oefeningen niet voor iedereen even eenvoudig zijn


Ieder maandagavond, zo’n paar minuten na de klok van 20h00, verzamelt een groepje van de beste rijders op de schaats, die Gelderland ooit het licht heeft doen zien, zich bij een zaal niet ver van het station in Wolfheze.
Waar hij de kracht vandaan haalt is niet uit te leggen, maar ons aller Piet Brugmans eist, na wat loopoefeningen, een ieder helemaal op om het lichaam voor te bereiden op de uitdagingen die met schaatsen op niveau nu eenmaal gepaard gaan.
De schaatsbewegingen die bij een ieder van ons als reflexen onverwijderbaar op de harde schijf staan, worden daar bij herhaling modelgetrouw doorgenomen en ik heb daarbij nog geen enkele valpartij waargenomen.
Het is in het bijzonder “de zit” en de verplaatsing van je zwaartepunt waar terecht op geattendeerd wordt.
Nu hoor ik in stilte sommigen van ons zeggen… wat mankeert er aan mijn zit !? Nou… daar kom je snel achter daar aan de Balijeweg. Piet ziet alles. Natuurlijk zijn er bij zo’n training ook weer mannen die de show willen stelen,  dat blijf je houden.
Veelal  vallen deze ‘droogschaatsers’ onderweg echter uit;   ….. met materiaalpech!

Intussen is ook ver buiten onze gemeentegrenzen bekend dat deze schaatsers nog meer pijlen op hun boog hebben. Ná de feitelijke conditietraining wordt namelijk standaard “het net opgehangen” en volgt er een spel, waar wij Hollanders ook goed in zijn, n.l. volleybal.
Omdat de spieren dan in wezen echt helemaal soepel zijn, bereikt dat spel een heel behoorlijk niveau. Het is dus voorstelbaar dat niet een ieder dit aandurft.
Dit zou dan een reden kunnen zijn om maar niet te komen op de maandagavonden. Welnu, ik denk al die afwezigen, die al in beginsel angst hebben voor het tempo dat tijdens deze trainingsavonden wordt opgelegd, te kunnen geruststellen. En bovendien, als je na terugkeer thuis weer op de bank neerstrijkt, krijg je dat onbetaalbare gevoel, dat wij als sporters natuurlijk allemaal wel kennen, n.l. je hebt wat gedaan. Daarom zeg ik tegen al diegenen die er nu doorgaans niet zijn…probeer het eens.
Ik zeg…..DOEN !

Minze de Vries

zaaltraining2
De basis voor de STG volleybalsuccessen wordt op maandagavond gelegd.
Je ziet, er is nog ruimte voor 2 personen aan deze kant van het net.
(Trouwens ook aan de andere kant van het net is nog ruimte!)

Volleybal in de Rijnkom
Gelukkig was het ruim van tevoren bekend dat de STG weer moest aantreden tegen de andere Renkum/Heelsumse sportievelingen. Hierdoor hadden we een groep van 8 man bijeen kunnen brengen onder de bezielende leiding van de geroutineerde en beroemde topcoach Willem B. Voor het op sterkte brengen van het STG-team was de STG afhankelijk van een tweetal (nog-)niet-leden die door de bovengenoemde Willem en ene Jip J. handig zijn geronseld in het lokale uitgaansleven.
Twee keer per jaar wordt er in de Rijnkom een volleybaltoernooi gehouden waarbij gelegenheidsteams en sportclubs hun beste mensen sturen om tegen elkaar in het veld te treden. Deze keer deden er niet minder dan 12 teams mee verdeeld over twee poules. In zes wedstrijden bleek dat de STG zich heel goed kon weren tegen de oppermachtige tegenstanders.
In de eerste minuten nam STG vrijwel steeds een voorsprong om die in de laatste minuten helaas weer weg te geven. Gelukkig heeft de coach dit genoteerd en zal in de toekomst met name hierop sturen. Echter in de slotfase van het toernooi begon het team warm te draaien en kwam de mentaliteit van de duursporters pas goed naar voren. In de strijd om de 11de en 12de plaats wonnen we overtuigend van de andere pouleverliezer zodat we eigenlijk kunnen spreken van een zeer grote verbetering ten opzichte van het voorgaande toernooi. Toen werd de STG laatste. Het betreft hier dus een langzame maar zekere progressie. Maar misschien zou het mogelijk zijn om bij een volgend optreden van de STG weer een plaatsje op te schuiven… Met de hulp van u is dit doel vast en zeker te realiseren.  Zo kunnen we wellicht de volgende keer met twee teams ten strijde trekken en de STG Renkum/Heelsum ook volleyballend op de kaart zetten. We rekenen op u!

Martin Hiskemuller

ATB-en op "derde kerstdag"
Wie gaat er mee? Rob en Willem Brugmans, Martin Appelhof, Hans Bekendam en Gerard van den Berg nemen op dinsdag 27 december deel aan wintertrio 2. Deze veldtoertocht wordt georganiseerd door wielervereniging TCW in Wageningen. Heb je ook zin om mee te gaan, geef dat dan even door aan Willem.

Op zaterdag 4 februari 2012 is de volgende ATB tocht van het wintertrio.
(Ik ga mee, met hopelijk nog een paar anderen, Hein Leveling)

Sport- of IJsvermaak in de winter
Vanaf de herfstvakantie tot eind maart kunnen we al sporten en ons vermaken op het IJs. De keuze is enorm zowel buiten als binnen. Volledig buiten (Biddinghuizen), volledig binnen overdekt (Nijmegen,Heerenveen) half overdekt (Deventer). Maar hoe vermaakten onze voorouders zich eigenlijk in vroegere tijden in de winter. Moeten we het dan hebben over ”sport” of was het uitsluitend “vermaak”?

In het begrip sport zit altijd een zekere competitiedrang. De uitdaging van de ene mens om de ander te laten zien dat hij ergens beter in is. De wedstrijd dus. Bij een aantal van onze leden geen onbekend verschijnsel. Bij vermaak is er meer sprake van collectief plezier hebben, zonder de drang tot competitie. Ook dit zal een aantal leden bekend voor komen. Beide zullen echter altijd raakvlakken hebben.

Om nu terug te komen op onze grootouders, overgrootouders, bedovergrootouders of zelfs onze ‘’opklapbedovergrootouders’’ (grapje) mooi scrabble woord trouwens. Van de 17e tot begin 19e eeuw was het vooral vermaak. Zie b.v. schilderijen van  winterlandschappen van onze oude meesters. Hugo de Groot (1583-1645) ja, die van de boekenkist schreef zelfs.
‘’Op de vleugelen der liefde zullen wij ons zalig verheffen en ten hemel stijgen, wanneer mijn meisje met mij het ijs betreedt en over de door nachtvorst bedekte diepten voortglijdt. Op het ijs hebben wij het ware vuur gevonden en warmte heerst op de bevroren wateren’’.
Klinkt dat niet romantisch en is dat mooi of is dat mooi, zoiets nodigt toch uit tot vermaak. Vanaf begin 19e eeuw ging men zich in het algemeen meer sportief vermaken en de wedstrijdsport beoefenen. Bijzonder in trek waren de korte baan wedstrijden waar geld was te verdienen en nu is de wedstrijdsport niet meer weg te denken. Kortebaan, langebaan, marathon, EK, WK, Worldcup, bijna elk weekend is er wel iets. En wat gaan wij deze winter doen, leden van STG Renkum-Heelsum?
Uiteraard ons sportief vermaken. schaatser1_trans    

Carel Hagenbeek

Calgary en het wonder van………
Het zou een titel van een roman kunnen zijn, of een sprookje en laat ik dat maar aanhouden. Wat er aan vooraf ging even in het kort, twee weken voor mijn trip naar het WK-allround 2011 nog even met Nel lekker op de lange latten in Oostenrijk. Te voorzichtig of misschien te onvoorzichtig, hoe dan ook ik val, ski gaat niet uit en voel dat mijn rechter kuitspieren protesteren. Na vijf dagen al weer thuis en naar de fysio, vier behandelingen later vertrek ik trekkebenend op 8 februari met Alex naar Calgary, uiteraard met een flink aantal oefeningen in mijn bagage.
Vrijdag middag 11 februari 15.30 uur, het IJs van de Olympic Oval ligt er verlaten bij. De Canadese ploeg is al een tijdje bezig en als laatste klaar met de training. Alle overige ploegen moesten samen trainen en zijn al ruim 1,5 uur geleden vertrokken. Vanavond om 19.00 uur is de loting. Ik wacht op de tribune op Alex die nog in de persruimte het nodige te doen heeft. De tijd breng ik door met o.a. het luisteren naar geweldige rapmuziek, voor zo ver je dat muziek kunt noemen. U zult begrijpen dat dit niet bepaald muziek is, die bovenaan het lijstje van deze auteur staat. Maar goed, ik doe het er maar mee.

medaillewinnaars_OS_1988
1988. Nederlandse medaillewinnaars in Calgary. Kent u ze nog?


Ongeveer zes rijen boven mij zitten een Canadese schaatster (Christina Groves) en een duidelijk zeer donker gekleurde jongen met elkaar te praten tot, in trainingspak, Cindy Klassen zich bij hen voegt. Vervolgens gaat hun gesprek over in allerlei vreemde bewegingen op de maat van die geweldige muziek. Ik bekijk het eens op mijn gemak, had immers niets beters te doen dan te wachten, zij zien mijn belangstelling, en schieten in een lach die minstens 100 decibel bedroeg. Ik vraag of alles goed met ze is, of dat het misschien beter is een dokter erbij te halen, waarop hun lachen stijgt naar een niveau van 120 decibel.  Zij vragen vervolgens of ik naar boven wil komen en met veel pijn en moeite klauter ik naar boven. Dat is het gezelschap niet ontgaan en zij vragen hoe dat komt en ik vertel het. Het voorstellen begint, Carel Hagenbeek handje, Christina Groves handje, Cindy Klassen (wist ik al) handje en …….. ja hoe was de naam van dat joch ook alweer? Zal wel iets van Obele zijn geweest. Waar ik vandaan kom? Holland, oh geweldig!

De dames hoef ik het uiteraard niet te vragen, maar ik ben wel nieuwsgierig of Obele ook schaatst. Nee, is student in Calgary en een kennis, goede vriend van de dames en komt uit Ghana. Ik vertel hem dat mijn  jongste dochter vier maanden als vrijwilliger in Ghana is geweest en les heeft gegeven op een schooltje in een dorp ongeveer 100 km van de hoofdstad. Obele begint te stralen en vindt dat weer helemaal geweldig.
Het gesprek gaat van af nu echter een heel andere richting op en wel met zijn vraag of dat een katholiek of een christelijk schooltje was. Het antwoord moet ik hem schuldig blijven. Mijn vraag of dat belangrijk is, wordt met een nieuwe vraag afgedaan, waar of bij wie zij logeerde en waren dat katholieke of christelijke mensen. Ik zeg weer dat niet te weten, maar is dat echt zo belangrijk dan? Nee, hoor is het antwoord en vervolgens vragen Cindy en Christina: "maar Carel geloof jij eigenlijk?" Wat moet ik met die vraag en zeg: "Ik heb respect voor jullie m.b.t. je geloof en hoop dat je ook voor mij respect heb wanneer ik daar anders over denk. Volgens mij is geloven iets wat je niet zeker weet. Maar wel geloof ik (100% zeker weten ook weer niet) dat jullie Lord Jezus geboren is in Bethlehem, zijn moeder Maria heet, zijn vader Jozef en timmerman was. Maar wonderen dat er een engel is verschenen enz. niet." Zij knikken van ja en stellen dan de vraag of ik bezwaar heb dat zij voor mij bidden. Nou dat hoeft voor mij niet hoor, maar zij dringen toch nog een keer aan en stem toe, och kwaad kan het niet. Twee paar blanke handen en een paar donkerbruine handen worden gevouwen en liggen op mijn geblesseerde been. Vervolgens een gebed en danken Lord Jezus, dat hij Carel uit Holland naar Canada heeft gebracht en dat zij mij mochten ontmoeten. Verder dat zij hoopten dat mijn been snel door hun gebed weer zou genezen. Halleluja en Amen. Daar zit ik dan en zeg ook maar Amen. Voeg er echter wel aan toe dat ik nog steeds niet in wonderen geloof, maar hoop dat hij morgen wel Cindy naar goede tijden zal leiden. Alex staat het geheel beneden aan de baan verbaast te bekijken en ik gebaar dat ik eraan kom, we moeten nog eten en om 19.00 uur bij de loting zijn. Met een omhelzing nemen we afscheid van elkaar, en met een “we zien elkaar morgen en zondag nog wel”, vertrek ik.

baan_calgary

Zondagochtend 13 februari het zonnetje schijnt, een temperatuur van 6 graden boven nul en windstil, loop ik met de fam. Dankers en Voordou, de laatste dag van het WK in een vet PR van 7 minuten naar de Olympic Oval nagenoeg zonder pijn of trekkebenend. Ik zie daar op de andere tribune Obele en Christina en steek mijn duim op en zij ook.
Geloof het of niet, dus toch Calgary en het wonder van………

Carel Hagenbeek

N.B. Ik realiseer me wanneer deze IJssplinters uit komt, het Kerst is. Maria, Jozef, kindje Jezus en Bethlehem kwamen al eerder voorbij.
Toeval of ook een ……….?  Fijne feestdagen

110908_20jr_stg_groepsfoto
De redactie telt hier zeker 21 leden die de clubkleuren graag willen uitdragen.
Dit belooft wat voor onze activiteiten in zaal en veld, op weg en baan, en natuurlijk
op het natuurijs dat ongetwijfeld dit jaar wel ergens zal zijn!

Voorbereiding op Weissensee 2012
De voorbereidingen zijn reeds in volle gang en de inschrijvingen zijn gepleegd. De STG is met vier man vertegenwoordigd op het Oostenrijkse ijs. In de eerste week van het twee weken durende schaatsfeest zullen Jan Overeem,  Martin Appelhof en ondergetekende, op woensdag 25 januari vertrekken richting Oostenrijk. Vanaf donderdag worden daar dan wat rondjes gedraaid. Ook dit jaar treffen we collega-schaatsers uit de omgeving van Breda om samen met hen te proberen op vrijdag 27januari de 200 kilometers onder de benen weg te laten glijden. Tenslotte zullen we zaterdagochtend weer huiswaarts te keren.
John Weerden maakt er zelfs een heuse vakantie van door in de tweede week van dit evenement aan te treden en ook de toppers te aanschouwen bij hun strijd om de Alternatieve Elfstedentocht Weissensee. 
Maar eerst moet er zwaar getraind worden. Daartoe is er alweer een lichtblauw treintje te zien op de Nijmeegse kunstijsbaan. Elke woensdagavond en elke zaterdagochtend wordt daar geschaatst. Jan en ik zijn ons ook aan het voorbereiden op de 5 kilometerbaan van Biddinghuizen. We gaan daar om de twee weken naartoe om met name ons duurvermogen te vergroten. Zondag 4 december hebben we slechts 50 kilometer geschaatst maar door de zware ijsconditie leek het wel twee keer zoveel. En dat maakt nou net het verschil met de gladde ijsvloer in het Triavium. Zo af en toe moet het lijf een beetje uitgedaagd worden om sterker te worden… Het blijft een soort gevecht met je lijf, je geest en ten slotte op de grote dag zelf, een gevecht met allemaal geestverwanten tegen de elementen. Het motto om zo goed mogelijk voorbereid te zijn luidt dan ook; “train hard, fight easy! En dan zullen we eens zien hoe gemakkelijk het ons zal vergaan op de Weissensee in 2012…ahum!!!

Martin Hiskemuller

Oscar Mathisen 1888 – 1954oscar_mathisen
Voorganger en het voorbeeld voor Ivar Ballangrund was de in 1888 te Kristiania (thans Oslo) geboren Noor Oscar Mathisen. We kunnen hem beschouwen als een van de grootste schaatsers aller tijden. Maar liefst vijfvoudig Wereldkampioen en drievoudig Europees kampioen en een P.R. lijst die er voor die tijd beslist mocht wezen. Immers alles op natuurijs, in weer en wind.
500 m        43,0 1929        Davos (40 jaar oud)
1000 m      1.31.1 1929     Davos (40 jaar oud)
1500 m      2.17.4 1914     Davos
5000 m      8.36.3 1916     Oslo
10.000 m   17.22.6 1913   Oslo


Wie van ons zou niet in het bezit willen zijn van zulke persoonlijke records.
Hoe geweldig in de schaatswereld men Oscar Mathisen vond, mag wel blijken uit de aan zijn naam verbonden jaarlijks
uit te reiken Oscar Mathisen Trofee. Vanaf 1959 mag de schaatser die in dat seizoen de beste jaar prestaties heeft neergezet zich de trotse bezitter noemen.


Carel Hagenbeek

 

Laatst aangepast (dinsdag, 20 december 2011 19:35)