Komende evenementen
di mei 22, 2018
Giro d'Italia
wo mei 23, 2018
Giro d'Italia
do mei 24, 2018
Giro d'Italia
vr mei 25, 2018
Giro d'Italia
za mei 26, 2018
Giro d'Italia
zo mei 27, 2018
Giro d'Italia
Login
Door hier in te loggen kom je op de Ledenpagina van STG Renkum/Heelsum



Banner

 

<<Terug

ijssplinters20nr1 300x450

In Memoriam
Gert van de Poll   1940-2013

Op 13 januari 2013 overleed Gert op drieënzeventig jarige leeftijd in het bijzijn van zijn vrouw en familie.

Gert was een fanatiek schaatsliefhebber en vanaf het begin lid van de STG R/H. Vooral het natuurijsschaatsen trok hem in het bijzonder. In het verleden maakte hij deel uit van de Gelderse baanselectie en hij kon tijdens wedstrijden aardig uit de voeten. Schaatstoertochten waren zijn lust en zijn leven. Hij heeft drie Elfstedentochten op zijn naam staan. In 1998 nam hij samen met 24 STG-ers deel aan de Weissenseetocht. Voor veel leden verzorgde hij met raad en daad het materiaal. Ook was hij de eerste sponsor van onze schaatsclub.
Op de ijsbaan in Nijmegen gaf Gert schoolschaatslessen. Ook trainde en begeleidde hij schaatsers met beperkingen; tijdens de Special Olympics haalden zijn pupillen veel medailles.

In het dorp en de gemeente was hij altijd stimulerend bezig. Hij was ruim 25 jaar lid van het bestuur van de ondernemersvereniging Unicum en daarmee ook grondlegger van de jaarlijkse avondmarkt in Heelsum. Met een groep vrijwilligers verzorgde hij het Airborne monument aan de Utrechtseweg, dat mede op initiatief van zijn vader was opgericht. Om het toerisme in Heelsum te bevorderen ontwikkelde hij in 2011, samen met anderen, een fiets- en wandelarrangement. Naast schaatsen was Gert een fanatiek fietser op mountainbike en racefiets. Net als bij het schaatsen waren de tussensprints bijna altijd voor hem! Op maandagen ging hij met een eigen groepje in een rustiger tempo verder.

Op het moment dat Gert overleed was er natuurijs in Nederland. Tijdens deze schaatsdagen werden veel herinneringen aan Gert opgehaald. Zijn elfsteden kruisjes van 1985, ’86 en ’97 stonden naast zijn baar. Wij verliezen in Gert een schaats- en fietsvriend met grote sociale betrokkenheid. Wij wensen zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen veel sterkte met dit verlies.

Albert van Brakel
Hein Leveling

 20-1 1

2009, Belt Schutssloot. Deze dag stond de Belterwiedetocht op het programma.
Na de eerste volle ronde werd er overlegd, hoe de rest van de dag te rijden.
Zo te zien zijn de heren er nog niet helemaal uit. Ze weten alle drie wel een mooie voortzetting,
want we zijn hier niet voor het eerst.
Hein Leveling


Voorwoord
Het is alweer de vijfde achtereenvolgende winter dat we in Oosterbeek, op de uiterwaarden in Wageningen/Rhenen en in NW Overijssel goed natuurijs hadden. Toch zullen we ons deze winter herinneren als de winter waarin Gert van de Poll is overleden. In vrijwel al deze winters was Gert van de partij om snel ergens een tocht te gaan rijden. In februari 2012 hebben we nog samen de Veluwemeertocht gereden. In dit nummer wordt Gert herdacht en wordt aan de hand van foto’s teruggekeken.

Op onze website wordt kort verslag gedaan van de verschillende natuurijsactiviteiten. Vaak met een verwijzing naar gemaakte foto’s en zelfs video’s; deze zijn allemaal terug te vinden op onze website. Helaas is het groepje natuurijsschaatsers wel erg klein aan het worden. Op de baan in Nijmegen liet STG zich wel duidelijk zien. Helaas moesten Martin en Jan hun reis naar de Weissensee annuleren; ijs en weer waren, in tegenstelling tot hun getraindheid, onvoldoende. Enkele andere leden konden hun zoektocht voor reis en verblijf naar een grote tocht in Zweden staken, door alweer voldoende natuurijs “om de hoek”.  

Hein Leveling

In de vergadering van juni 2013 hebben we besloten te stoppen met het uitbrengen van IJssplinters.
We hopen dat dat niet betekent dat allerlei leuke berichten en verhalen
niet meer gedeeld worden met elkaar.
De website zal daarin voorzien.
Mail daarom voortaan uw bijdragen, in welke vorm dan ook, aan
 
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien.


Van de voorzitter…

Dat onze club niet louter vrolijke tijdingen kent moge u allen duidelijk zijn geworden naar aanleiding van het overlijden van dhr. Gert van de Poll. Normaal verscheen hij altijd nog even op de nieuwjaarsreceptie van de club maar uitgerekend op die dag overleed onze Gert. Een enorm verlies voor zijn nabestaanden, maar ook een droeve dag voor de club waar hij ook veel voor betekende. Verderop in deze editie van de ijssplinters wordt verder ingegaan op het overlijden van deze markante schaatsliefhebber en STG-man in hart en nieren.

Woensdagavond hebben we nog de voorlaatste keer de rondjes op het Nijmeegse ijs gedraaid en het leek wel of de winter buiten heviger was dan op de baan. Snijdende kou treft ons land nog steeds en de koning winter houdt ons nog stevig in zijn ijzige greep. Iemand zei tegen mij: ”We hebben al zes maanden Winter!” en doelde daarmee op de sneeuw die dit jaar al in oktober ons land teisterde. Net keek ik nog even uit het raam en zowaar de vlokken vielen wederom gestaag uit de hemel. Eind maart notabene… Het zal duidelijk zijn dat zelfs voor een doorgewinterde STG-er het nu wel de tijd begint te worden om de ijzers te verruilen voor skeelers of racefiets. We hopen dan ook op een snel intredende dooi van minstens 20 graden en met een licht briesje in de rug een stel zonnige kilometers voor de boeg. Niet dat we de winterse omstandigheden zat zijn… nee, dat is teveel gezegd, maar een beetje moe zijn we er wel van… Ik wens u allen dan ook vele mooie trainingstochten voor de komende periode en dat alvast met een knipoog naar de wellicht wederom vroeg invallende winter…je kunt maar niet vroeg genoeg beginnen met trainen!!!

Martin Hiskemuller


GERT VAN DE POLL………..ons ontvallen
Op het moment van dit schrijven is het nog maar nauwelijks een maand geleden dat onze voltallige STG op het koude besneeuwde kerkhofje nabij het kerkje op churchhill Heelsum te midden van vele anderen de laatste eer bewees aan Gert bij diens nog geopend graf.  

“Hagel en sneeuw   
onweer wind en regen   
deren ons niet   
wij kunnen er wel tegen!” 

Jaren voordat ik naar Renkum/Heelsum kwam, was ik betrokken bij jeugdwerk, hadden we onze bijeenkomsten en zongen we tijdens dagopeningen dit liedje ook al.
De winterse omstandigheden tijdens de uitvaart van Gert deden me sterk aan dat liedje denken. Al zou het ’s nachts 40 graden of nog meer gaan vriezen, al viel er nog wel een meter sneeuw….. het zou ook Gert niet meer deren. Want nog steeds is de winter niet voorbij.

Het is najaar 1958.
Zojuist de aanvallige leeftijd van 27 jaar bereikt hebbend, kom ik naar Renkum. Elfstedenkruisjes in mijn rugzak; provinciaal (Z.H.) hardrijder op de schaats en goed doortraind op atletiekgebied. Zouden ze daar in Renkum wel kunnen schaatsen? Nou... daar kwam ik vrij snel achter. Of het in de winter van ‘58/’59 was of het jaar daarop, weet ik niet meer, maar toen we op baan van “Vooruit” onder de bomen aan de gang konden, vormde zich al gauw een groepje van jongens die behoorlijk mee konden. Je leert elkaar dan natuurlijk al gauw beter kennen. Eén van hen was een doofstomme jongen, die reed erg goed. Maar er was nóg een knaap die me meteen al op de hielen zat. Dat was Gert van de Poll. Hij was zo’n jaar of 20, bleek eveneens provinciaal rijder te  zijn en viel óók op tijdens schaatsontmoetingen die we toen jaarlijks hadden met Otterloo. Voor mij werd hij niet alleen een schaatsvriend, maar vooral ook een technisch adviseur. Bij hem, zijn moeder stond toen in hun Heelsumse winkel nog achter de toonbank, kocht ik een apparaatje, waarmee je zelf je schaatsen kon slijpen. Van een ronding in de schaats had ik nog nooit gehoord. Wij deden dat toen zo’n beetje op het oog. Wij reden samen heel wat tochten op het Veluwemeer, maar, omdat ik mij óók met andere sporten bezighield en Gert steeds meer door zijn bedrijf in beslag werd genomen, verloren we elkaar enigszins uit het oog.

Dán ontstaat de STG Renkum/Heelsum, gaan we naar de Weissensee en bezoeken we met de club frequent de ijspiste Thialf in Heerenveen. Doorgaans was Albert de inspirator en coördinator. Maar wie cirkelde daar ook weer rond, maar nu met de snelle rijders, dus met een aanzienlijk hoger tempo…? Juist, daar was ie weer … Gert. Wat een combinatie van talent én trainingsarbeid vermag, wordt geheel duidelijk. Omdat vrijwel iedereen intussen op klapschaatsen was gaan rijden, heb ik hem daarover toen nog wel eens gevraagd, maar hij ontraadde mij dat, reden waarom dat er bij mij nooit van gekomen is. Ik verliet zijn winkel met een nieuw slijptoestel en zijn oude noren, waar ik nu nog steeds op rijd. Zijn voetlengte en de mijne kwamen volledig overeen. We zijn samen nog wel naar de baan in Nijmegen geweest om de jeugd wat bij te brengen en, nog niet zolang geleden, bezochten we de Blauwe Kamer aan de voet van de Grebbeberg.

20-1 2

2010, de Blauwe Kamer in Rhenen. Gert in z’n element. Wat is er mooier dan met gelijkgestemden op het ijs te zijn? 
Ab heeft, voor de foto, zijn STG jack even afgestaan aan ons nieuwe lid Herman.
Deze winter hebben we veel op natuurijs geschaatst. Ook onze nestor, Minze heeft zich die dag doen gelden.
Deze en andere foto’s getuigen daarvan, zie ook onze website. 
Hein Leveling 

En nú dit! Wat is hier nog aan toe te voegen. Eén van de kleinkinderen gebruikte in haar afscheidswoord in de kerk de term “rot ziekte”. En zo is het ook. Daar valt niet tegen te trainen. Voor zover leden van onze STG Truus, haar kinderen en kleinkinderen hun deelneming nog niet persoonlijk mochten hebben betuigd, ben ik er zeker van namens de gehele Schaatstrainingsgroep te schrijven en dit bij deze nog eens te doen. Truus en de haren hebben Gert, als hij weer op weg was naar een plek die iets met zijn sport te maken had, vaak moeten missen, maar het gemis dat nu is ontstaan is onoplosbaar. Dat geldt óók voor ons.

Minze de Vries

25-ste Alternatieve Elfstedentocht Weissensee tentoonstelling

Op zaterdag 2 februari 2013 is de 25-ste alternatieve Elfstedentocht editie op de Weissensee verreden. Dit jaar was het voor de 20-ste keer dat ik in de winter naar de Weissensee ging. Eerst als deelnemer, later als teamcoach en groepsbegeleider van de STG Renkum/Heelsum en aankomend jurylid. In 1999 maakte ik voor het eerst deel uit van de jury. Het was een hele eer, dat ik door Aart Koopman en Leo van Hees gevraagd werd om als vrijwilliger bij de Stichting Alternatieve Elfstedentocht Weissensee mee te helpen bij de jaarlijkse organisatie hiervan.

20-1 3

In de loop van de daarop volgende 20 jaar verzamelde ik zoveel documentatie en materiaal, dat ik voor mijzelf een behoorlijk dossier had aangelegd. Zoals b.v. de originele oprichtingsakte. In het kader van 25-ste editie op de Weissensee en omdat men op de hoogte was van mijn verzameling, rees het idee hiermee een overzichtstentoonstelling voor te bereiden. Maar waar presenteer je zoiets. Het Weissensee House (Gemeenschaps-Huis), een deel van de Organisatietent misschien? Zo wist het Fremdenverkehrsambt, dat er een bedrijf is die op diverse plaatsen in Oostenrijk in de winter in verschillende afmetingen Iglo’s bouwen. De kleinste van 25 vierkante meter, waarin men zelfs kan overnachten als in een hotel, met ontbijt. Het concept is zeer eenvoudig, maar kom er maar eens op. Het werkt als volgt, neem een zeer stevige grote ballon. Blaas (pomp) hem op en zet hem vast in de bodem. Bedek hem met een dikke laag sneeuw, al dan niet d.m.v. een sneeuwkanon, besproeien met water en drie dagen laten bevriezen. Ballon leeg laten lopen, binnenkant glad afwerken, houten vloertje leggen, verlichting aanbrengen, deurtje er in tegen de kou en de tocht en klaar is je tentoonstellings-IGLO.

Maar dan, ja dan komt het pas, de inrichting. Vocht en kou, kranten knipsels. Foto’s, oorkondes, noem maar op, zijn geen liefhebbers van vocht en kou, kopiëren en lamineren dus. Rasterschermen op staanders van steigerpijpen om de spullen aan op te kunnen hangen en hoe? Nou heel eenvoudig perforatie gaatjes in de plastic folie en....kerstboom haakjes. Vitrines plaatsen voor o.a. de complete collectie medailles, waaronder de allereerste uit 1989 en uiteraard de laatste van 2013. Bekers, bokalen, prachtige gekalligrafeerde oorkondes van de overeenkomsten met de stichting Alternatieve Elfstedentocht Weissensee en de gemeente, schaatskleding, maar ook materiaal van uit de Weissensee gemeenschap zelf. Het oude ijsmeesters jack van Nobert Jank, ski’s en houten stokken rond 1800 en schoenen uit 1750 en een aantal sleeën van 3,5 m lang. Het eind resultaat was een plaatje. Zoiets gaat niet onopgemerkt voorbij, zo gaf ik interviews aan de Oostenrijkse schrijvende pers en de Radio en TV. De inwoners van de gemeente zelf stonden er verbaasd van wat er ook aan eigen oude spullen getoond werd. Door de informatie die ik kreeg, kon ik tijdens rondleidingen ook hier uitvoerig iets over vertellen aan de bezoekers. Het meest treffende was voor mij, dat zij zich afvroegen waarom er geen eigen historisch Weissensee Museum is. Deze opmerking werd uiteraard doorgespeeld aan Herr Burgermeister Weichsler.

20-1 4

De volgende dag bezoekt hij met Herr Director van de lokale Umwelt Schutz (Natuur-cultuur en Milieubeheer) en geef ik hen een rondleiding door onze IGLO c.q. Weissensee tentoonstelling. Na afloop is hij zeer onder indruk en geeft hij te kennen serieus plannen te maken en uit te laten werken, om in het Info Centrum ruimte te maken voor een Oudheidkundig/Historisch Weissensee Museum. De reacties in het gastenboek waren niet alleen van de  Nederlandse bezoekers, maar ook internationaal. Oostenrijkse, Duitse, Franse, Belgische, Italiaanse, Amerikaanse en zelfs Australische bezoekers staken hun enthousiasme niet onder ijsstoelen of banken. Waar een 25-ste Alternatieve Elfstedentocht Weissensee al niet toe kan leiden.

Albert van Brakel


De Geul in Wageningen januari 2013


20-1 5

Ab Crajé heeft deze winter weer veel mooie foto’s gemaakt, maar deze sprong er wel uit. Zaterdag 26 januari 2013 waagden we ons op het soms krakende en maar vooral zingende, o zo snelle ijs van “de Geul” in Wageningen. De snijdende oostenwind maakte van de 5-6 graden vorst minstens -15 graden! Vandaar dat onze bekende STG-shirts onder een extra jack onzichtbaar bleven. Op zondag zijn we weer (met enkele familieleden) naar de uiterwaarden gegaan. Het was toen al veel drukker en gelukkig iets minder koud, helaas waren veel barsten veranderd in scheuren. (Wat wil je, als veel Wageningers en enkele STG-ers te vroeg het ijs op gaan!)

Hein Leveling

Uit de oude doos
Ik heb ze helaas lang niet allemaal meer: De IJssplinters. Maar nog wel veel. Ze liggen in een oude doos. Af en toe lees ik er nog eens een aantal door. Uit nostalgie. Ik kom dan toch elke keer weer verhalen tegen die me niet meer zo helder voor de geest staan. Dat zal de leeftijd wel zijn hoor ik jullie denken. Dat zou zo maar kunnen. Toch wil ik een aantal van die verhalen nog eens terughalen. Al was het alleen maar om mijn eigen geheugen op te frissen.

20-1 6

Uitgave april 1994
Het allereerste clubblad wordt uitgegeven in april 1994. Zo’n 3 jaar na de oprichting van de club. Aan de leden wordt gevraagd een passende naam te bedenken. Het 2e clubblad krijgt de naam “IJskrabbels”. Die naam moet echter meteen daarna veranderd worden omdat de Wageningse IJsclub al die naam in gebruik heeft. De redactie verandert de naam na een ledenraadpleging in “IJssplinters”. In het eerste nummer staan artikelen over het rijden van de Blokzijlermerentocht, de eerste toertocht van Michael Brugmans (en laatste?), den Siberisch avontuur van Jan Overeem en Raymond Louwerse in de Kop van Overijssel en veel trainingsinformatie. Een artikel van Piet Brugmans over de Utrechtse IJsnacht heb ik hieronder integraal overgenomen. Misschien zet het Piet aan om weer eens aan het schrijven te slaan. De Utrechtse IJsnacht bestaat overigens al lang niet meer.

'N NACHTJE OPBLIJVEN VERSLAG VAN DE 8e UTRECHTSE IJSNACHT
Ondanks dat het al de hele dag geregend had en er voor de nacht van zaterdag 22 januari op zondag 23 januari storm en regen voorspeld was, vertrokken we (John, Albert en Piet) om half zes naar de Vechtsebanen in Utrecht. Bij de start was het warempel droog en het ijs was in redelijke conditie. Inclusief de eerste vijf rondjes die we als warming-up rustig aan deden, verliepen de eerste 100 ronden voorspoedig. Na het eerste setje van 100 rondjes dat Albert en ik in een uur en 17 minuten reden, kwamen de Samboni's op het ijs en moesten alle deelnemers verplicht van het ijs. Deze pauze gebruikten we samen met John om te eten en te drinken. Meteen maakten we van de gelegenheid gebruik om droge spullen aan te doen. Ook de volgende honderd rondjes waren goed te noemen. Daarna weer dweilen, pauze en droog spul aan. Zo ging het ons toch steeds een halve baan voor de wind. Later in de nacht zijn we setjes van 50 rondjes gaan rijden. Onze snelste tijd over 50 rondjes was 33 minuten. Nadat om een uur 's nachts de meeste deelnemers allang afgehaakt hadden, zijn we wat vaker met John op gaan rijden. Toen Albert en ik 450 ronden afgelegd hadden en we wat genuttigd hadden, kwam de regen echt met bakken uit de hemel. Natuurlijk, zoals een schaatsenrijder behoort te doen, tanden op elkaar en doorrijden tot de 500. Moe, maar voldaan kwamen we thuis. John en Albert bedankt voor de gezelligheid tijdens het nachtelijk opblijven.

Sportgroeten van Piet

Ik ben nog op zoek naar oude IJssplinters. Ik wil de verzameling graag compleet maken. Dus heb je er nog een aantal liggen?
John Weerden   ( Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. )

20-1 7

Natuurijs in Wageningen
STG Wageningen heeft niet alleen gezorgd voor een mooie baan, maar er zijn zelfs stoelen zodat de al wat ouder wordende STG-ers zittend hun schaatsen kunnen onderbinden. Als de dienstdoende fotograaf een foto maakt, houdt iemand anders zijn stoel even bezet en let ondertussen op zijn koffie. Net iets buiten beeld staat de “melkbus” voor een vrijwillige bijdrage voor al deze voorzieningen.

Hein Leveling

Schaatsen een mannen zaak maar ook een vrouwen zaak
Hoezo zal men zich nu afvragen, dat is toch normaal? Ja nu! De prijzen en titels 2012/2013 en de namen van de vrouwen en mannen zijn bekend. Kortebaan, short track EK en WK langebaan EK en WK allround en WK afstanden, en de super langebaan (Weissensee). Oh, en de Elfstedentocht? Helaas weer niet. Schreef ik in de vorige IJssplinters dat nu eindelijk een vrouw als winnares in de uitslag zou worden vermeld en niet de eerst aangekomen...... langzaam gelijkheid dames. Lag dat met betrekking tot de thans vele evenementen, zoals hierboven genoemd lang, te lang heel anders. Kortebaan voor vrouwen, dat was het nog een beetje 150 m rechtuit, daarna waren ze (de vrouwen dus) te moe om nog een poot te verzetten. Laat staan een slag te slaan, volgens de HH (Hoge Heren) in die tijd dus, zo rond 1910/1915. Het heeft lang geduurd voordat Nederlandse vrouwen voor het eerst mochten deelnemen aan grote schaats evenementen. Internationaal stond men in 1960 toe, dat vrouwen eindelijk na 36 jaar tot de Olympische Winterspelen werden toegelaten. Het Nederlands Olympisch Comité (HH) vond dat maar niks, dus dan maar niet. Pas in 1964 (Innsbruck) na vele uren (HH) geleuter, als het dan toch moet, nou vooruit dan maar eentje dan, maar wie? Oh, in Noord- Holland is er iemand die wel aardig kan schaatsen, ene Wil de Beer. Zij mocht met de oudjes Henk v.d. Grift en Rudie Liebrechts en de jonkies Ard Schenk en Kees Verkerk (die overigens zilver op de 1500 m won) op drie afstanden starten en eindigde resp. op plaats 16, 17 en 27. Wat de HH (nog even voor de duidelijkheid de Hoge Heren dus) was ontgaan, dat een drietal vrouwen te weten, Stien Kaiser 25 jaar, haar vond men te oud, Carry Geijssen 17 jaar, haar weer te jong en Ans Schut 20 jaar te onervaren dus niet geschikt, op dat moment beter reden dan de uitverkorene Wil de Beer. Maar daar kan zij uiteraard niets aan doen. Dat de keuze voor haar niet juist was, blijkt een maand later uit de uitslag van het NK- allround. De te oud bevonden Stien Kaiser won op alle afstanden het NK met tijden die op de Olympische Spelen medailles hadden opgeleverd. Maar ja.......meedoen is immers beter dan winnen, zullen de wijze mannen waarschijnlijk hebben gedacht.

20-1 8
Bij de STG R/H schaatsen vrouwen al heel lang mee!

In 1965 is er voor het eerst een Dames Kernploeg o.l.v. Piet Zwanenburg en met succes. De NK titel voor Stien, Carry tweede en Ans derde. Bovendien voor het eerst een derde plaats tijdens het WK allround in Finland voor een Nederlandse nl. Stien Kaiser. Het kan niet op, op het WK allround 1967 in Deventer (toen alleen nog voor vrouwen) werd Stien Kaiser de eerste Nederlands Wereldkampioen. 1968 de Olympische Spelen in Grenoble Frankrijk, goud voor Carry Geijssen op de 1000 m en goud voor Ans Schut op de 3000 m. 1972 de Olympisch Spelen in Sapporo Japan, een nieuwe lichting vrouwen dient zich aan, met o.a. Atje Keulen-Deelstra, moeder van drie kinderen en reeds 34 jaar. Zij werd niet te licht, te zwaar of te oud gevonden. Ja, ja, de HH leren het nog wel eens. De twee oudjes (och wat is oud) van 33 en 34 jaar winnen medailles, Stien zilver op de 1500 m en goud op de 3000 m en Atje zilver op de 1000 m (waar kortebaan wedstrijden 150 m rechtuit al niet goed voor kan zijn) en twee keer brons op de 1500 en 3000 m. Vermelding van de overige prestaties van moeder Atje acht ik zeker op zijn plaats. Drie keer Europees Kampioen, vier keer Wereldkampioen en er zijn er nog meer. De prestaties van deze schaatsvrouwen daar kunnen, nee, moeten we van vaststellen en zeggen: "Schaatsen een mannen zaak? Nee..... en terecht ook een vrouwen zaak."

Een mooie zomer met veel fiets kilometers. Carel Hagenbeek

 

20-1 9

In de winter van 2009 werd, voor het eerst sinds 1996, het Nederlands kampioenschap op natuurijs verreden en wel op de Oostvaardersplassen. De winnaar toen was Sjoerd Huisman. Een paar dagen later vond de gezellige nieuwjaarsbijeenkomst van STG R/H plaats. Iedereen was enthousiast over wat er op TV van het kampioenschap te zien was. Gert stelde voor daar te gaan schaatsen, ondanks dat er al dooi werd voorspeld. Gert, Willem Brugmans en ondergetekende gingen op maandagochtend al vroeg op weg, want voor de namiddag was dooi aangekondigd. Daar aangekomen zagen we veel ijs met ook al veel water erop! Erger was echter dat er een gruwelijk harde wind stond, waar bijna niet tegenin te rijden was. Er waren nog enkele andere schaatsers uit de omgeving; die waarschuwden ons niet tussen de rietkragen te gaan rijden. Het ijs was daar al minder betrouwbaar geworden.  Na ongeveer  anderhalf uur rijden zijn we weer naar huis gegaan. We waren bang te vallen waarbij we dan zeker doornat zouden zijn geworden vanwege het vele water op het ijs.

Hein Leveling

20-1 10

De laatste zondag op natuurijs in Oosterbeek. Het was als vanouds, veel STG-ers op de baan en aan de koffie! Aan Jan Overeem was te merken dat hij goed getraind had voor de Weissensee. Hij sleurde vele ronden op kop. Gerard van den Berg en Gert Beekhuizen lieten geregeld zien dat ze (in snelheid) niet voor Jan onderdeden. Jan en Martin hadden toch besloten niet naar Oostenrijk af te reizen, vanwege de te verwachten korte ijsbaan daar en de slechte weersomstandigheden.
John Weerden maakte veel foto’s en een video, allemaal terug te zien op onze website.  Op de website van OIJV zijn veel actiefoto’s te zien van deze en voorgaande winters, ook van de STG vedetten. OIJV verdient ook dit jaar weer alle lof voor het vele (nacht)werk en het uitstekende ijs!                           

Hein Leveling

Belt Schutsloot januari 2013
Op de dag dat velen vastliepen op de vijfmerentocht in Giethoorn/Wanneperveen zijn wij, Herman, Hein, John met dochter Anne en Ab, op aanraden van een vriendelijke dame niet richting Wanneperveen gegaan, maar hebben we ons heil gezocht richting Belt Schutssloot. Dit bleek een verstandig besluit. Op de grachten in Giethoorn en  Wanneperveen werd door de grote toeloop van schaatsers het ijs te gevaarlijk; er stond ook al veel water op het ijs.

20-1 11
Deze en andere foto’s zijn gemaakt op 24 januari 2013.

De toerrijders moesten lopen of werden met boerenwagens langs de zwakke plekken gevoerd. John en Anne, die wel de gepijlde route reden, mochten deze toch niet ongezellige behandeling ook ondergaan! Later op de middag troffen we elkaar weer op de Belterwiede. Het ijs op de grote plassen was zeer goed. De verschillende ijsverenigingen hadden hier mooie banen geveegd. (Op de twee volgende dagen stonden ook al toertochten gepland, de Belterwiedetocht en de Blokzijlermerentocht). Wanneer er geen sneeuw was gevallen, dan hadden we hier een geweldige ijsvloer gehad met dik zwart ijs. Op deze plassen hadden we geen last van de drukte. Er was zelfs voldoende plaats in het cafe in Belt, om de middag waardig af te sluiten.

20-1 12
Voordat we huiswaarst gingen trakteerde Herman nog op (nog steeds warme) chocolademelk.

Ab Crajé en Hein Leveling

Racefiets afstoffen en schaatsen in het vet!
Het groepje van Willen en Gerard (bikkels als ze zijn) zit al weer enkele weken op de racefiets. Kou en harde wind doen hen niets.
Vanochtend mocht ik met hen mee, in het laatste wiel natuurlijk! Wie volgt?                               

Fietstochten vanuit Wageningen, door TCW 79:
5 mei;  Bevrijdingstocht
22 juni;  Jan Jansen classic en Hel van Wageningen (ATB)
31 augustus;  Germania klimtocht

Hein Leveling

20-1 13
Achter de rug van Gert is het goed rijden, hij mocht altijd graag op kop rijden.
Hij was altijd bereid zijn tempo aan te passen aan de langzaamste rijder,
tot aan de denkbeeldige laatste ronden.
Dan liet hij zien dat hij de snelste was.
Een sprint wilde hij altijd winnen, of het nu op de fiets of op de schaats was. 
    
Hein Leveling

 

 

Laatst aangepast (donderdag, 12 september 2013 13:49)